OSN blog – To Stoke-on-Trent της Σκωτίας

Του Αποστόλη Πασπαλά

Η θερμοκρασία έξω από το Αlexandra Palace άγγιζε το μηδέν. Μέσα όμως η θερμοκρασία στα ύψη. Eίπα να μπω μέσα νωρίς, να πω στα παιδιά καλή τύχη αν μπορέσω να δω και λίγο το ζέσταμα τους. Κατέστην αδύνατον. Γυρνώ το βλέμμα δεξιά από την κεντρική είσοδο και τι να δώ; Ήταν ένας λόχος από το Barney Army που περίμενε στην σειρά για την τουαλέτα. Ένα πράγμα θα πω. Πολύ πειθαρχημένοι! Μπράβο τους!

Ο κόσμος ήταν τόσος πολύς που νόμιζες ότι μείνανε μέσα από χθές. Φώναζαν και τραγουδούσαν για τον Phil Taylor, αγνώστων λοιπόν στοιχείων, αλλά και για τον παικταρά τον Gary τον Anderson. Ανάμεσα από ποδοπατήματα και σπρωξιές μπήκα. Αποθέωση. Βγαίνει ο Garry βγαίνει και ο Phil.

Αρχίζει το παιχνίδι. Πρώτο σετ στον Gary. Ισοφαρίζει ο Phil. 3-1 σετ ο Gary. Έχει πάρει φωτιά η αίθουσα. Παιχνιδάρα. Ο Taylor μην έχοντας τίποτα καλύτερο να κάνει παίρνει με τον ιδρώτα του 3 σερί σετ και προηγείται 4-3. Ο Garry ξαναέρχεται στο μάτς, φέρνει και τα βελάκια του μαζί. 3 σετ μονοκοπανιά κι ας εκνευρίστηκε με κάποιον από το κοινό. Καλό του έκανε ο εκνευρισμός, Διαπίστωση της στιγμής. Βρέχει μπύρα.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρω ότι η φούσκα μου κόντευε να σκάσει αλλά εγώ εκεί βράχος. Δεν κουνήθηκα από την θέση μου. Και ο Phil το ίδιο. Βράχος. Φαινόταν ότι ήθελε να φύγει αλλά το χέρι του δεν τον άφηνε. 2 σετ και το παιχνίδι 6-6.

Ένα σετ, ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ο Gary Anderson, έχει την φλόγα είναι ο μεγαλύτερος power scorer στα βελάκια από την μία και ο Phil Taylor για τον οποίο δεν ξέρω και πολλά δείχνει αθάνατος. Για περάστε κύριοι!

Εκεί έκλεισαν τα μάτια μου. Ήταν η αγωνία της στιγμής, ευτυχώς κάπου έχασα την ισορροπία μου και με μια μπηχτή κραυγή πόνου-χτύπησα το γόνατό μου- άνοιξα τα μάτια μου ξανά. Ποιος το πήρε ρε παιδιά;

Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν στάθηκα μπροστά στον υπολογιστή μου και είδα τι είχα γράψει. Το ανθρώπινο μυαλό παίζει παιχνίδια μερικές φορές απίστευτα. Ψάχνω και βρίσκω τα αποτελέσματα. Άλλο σοκ με περίμενε. Ο Phil Taylor λέει έχει πάρει 16 Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Ρε, γι αυτό μου φαινόταν γνωστός.

Αυτό πάντως το πήρε ο Gary Anderson ο παικταράς. Ο συμπαθέστερος των Masters. Ο Ιπτάμενος Σκωτζέζος πετάει στους αιθέρες των νταρτς. Πάντως ιστοριούλες με την αξία της νίκης που γίνεται μεγαλύτερη από την αξία του ηττημένου δεν θα γράψω. Αυτό πρέπει να το σκέφτηκε κάποιος που κάπου έχασε. Άξιος Gary.

Όσον αφορά το άλλο παλικάρι είναι η πρώτη φορά που χάνει τελικό σε παγκόσμιο. Ένας γνωστός μου επιβεβαίωσε ότι πήρε πρώτη φορά Παγκόσμιο το 1990. Κάτσαμε κάτω και τα μετρήσαμε. Ήταν όντως 16 τα πρωταθλήματα. Απίστευτο. Απίστευτο επίσης ότι τελείωσε το τουρνουά με πάνω από 100 average.

To πιο καθησυχαστικό απ΄όλα ήταν που σε αυτή μου την ονείρωξη δεν πήρα την θέση ενός απ΄τους δύο. ‘Ημουν απλώς θεατής.