OSN blog – Το καλύτερο Grand Tour της χρονιάς; Τα υπέρ και τα κατά της Vuelta

Του Γιώργου Αυγερινάκη
gaugerinakis@gmail.com

Η Vuelta παρουσίασε τις υψηλότερου επιπέδου συμμετοχές από όλα τα Grand Tour του 2014 και είχε τη μικρότερη διαφορά στην κορυφή της γενικής αλλά κατάφερε να ικανοποιήσει τις προσδοκίες;

5 λόγοι που η Vuelta ήταν η καλύτερη

Μια μεγάλη μάχη για τη γενική. Με τόσα πολλά μεγάλα ονόματα να χρησιμοποιούν τη Vuelta ως την τελευταία τους ευκαιρία για ένα καλό αποτέλεσμα δεν αποτέλεσε έκπληξη το ότι οι θεατές είδαν μια μεγάλη μάχη για την κόκκινη φανέλα. Για την ακρίβεια, η μάχη που όλοι ελπίζαμε να δούμε στους δρόμους της Γαλλίας τον Ιούλιο ήρθε στα βουνά της Asturias στη βόρεια Ισπανία καθώς ο Alberto Contador και ο Chris Froome πήγαιναν ώμο με ώμο στο συναρπαστικό δεύτερο μισό του αγώνα.

Στο Giro d’Italia, η διαφορά του νικητή Nairo Quintana ήταν σχεδόν στα 3’ από τον Κολομβιανό συμπατριώτη του Rigoberto Uran. Το πλεονέκτημα του Vincenzo Nibali ήταν πάνω από το διπλάσιο στο Tour de France, με τον Ιταλό να είναι ουσιαστικά το φαβορί για την κίτρινη φανέλα από τη δεύτερη ημέρα. Η διαφορά του Contador όμως με 1:10 στην Ισπανία ποτέ δεν φάνηκε ιδιαίτερα ασφαλής μέχρι που ο Ισπανός απομακρύνθηκε από τον Froome στις τελευταίες στιγμές του προτελευταίου ετάπ του αγώνα.

Όλα τα μεγάλα ονόματα πήραν μέρος στη γιορτή: Contador και Froome ήταν ισάξιοι στα βουνά παρά τα αντίθετα στιλ τους. Alejandro Valverde και Joaquim Rodriguez είχαν τις δικές τους ευκαιρίες να ξεχωρίσουν στις ανηφόρες ενώ ο νεαρός Ιταλός Fabio Aru, με δύο νίκες σε ετάπ φάνηκε ότι μπορεί να διεκδικήσει κάτι και σίγουρα έκανε γνωστό το όνομά του στους εμπειρότερους αντιπάλους του.

Το αποτέλεσμα στο βασιλικό ετάπ του αγώνα, το 20ο στο Puerto de Ancares, έδειξε τις ικανότητες των μεγάλων πρωταγωνιστών του αγώνα καθώς οι πρώτοι πέντε της γενικής κατάταξης τερμάτισαν στην ίδια σειρά που είχαν στη γενική μετά τη μάχη στον υψηλότερο και σκληρότερο τερματισμό της Vuelta.

Όχι μόνο η πράσινη και η μπλε πουά φανέλα των σπριντ και των βουνών αντίστοιχα κρίθηκαν σχεδόν στο τέλος, αλλά είδαμε και το σπάνια θέαμα δύο αθλητών να ανταλλάσουν γροθιές που είχε ως αποτέλεσμα να αποβληθούν από τον αγώνα. Ivan Rovny και Gianluca Brambilla θα μείνουν στην ιστορία και σίγουρα θύμισαν τον Carlos Barredo ο οποίος επιτέθηκε στον Rui Costa με μια ρόδα στο Tour του 2010.

Ο Valverde βρέθηκε κοντά στην πράσινη φανέλα για τρίτη διαδοχική χρονιά αλλά τελικά νικήθηκε από τον Γερμανό John Degenkolb, ο οποίος με τέσσερα κερδισμένα ετάπ έγινε ο πρώτος σπρίντερ μετά τον Mark Cavendish το 2011 που κερδίζει την κατάταξη των πόντων στην παραδοσιακή λοφώδη Vuelta. Ο Ισπανός Luis Leon Sanchez της Caja Rural δεν είχε εξασφαλίσει την πουά φανέλα μέχρι το προτελευταίο ετάπ, ενώ η λευκή φανέλα κάλυπτε τους ώμους του Valverde στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα καταλήγοντας τελικά στα χέρια του Contador.

Είχαμε και ξεχωριστές ατομικές επιδόσεις. Πέρα από τις νίκες του Contador και του Valverde, τα δύο κερδισμένα ετάπ του Aru έδειξαν γιατί η ιταλική ποδηλασία είναι τόσο ενθουσιασμένη με το νεαρό από την Σαρδηνία. Στην τρίτη θέση του Giro και στην πέμπτη στη Vuelta, ο 24χρονος ελπίζει ότι η Astana θα του δώσει τώρα μία ευκαιρία να διακριθεί μαζί με τον επίσης Ιταλό Nibali στο Tour της επόμενης χρονιάς. Στο μεταξύ, ο Froome, παρά το ότι έμεινε χωρίς νίκη, έδειξε πάθος και αποφασιστικότητα να ανατρέψει την κατάσταση. Οι Ryder Hesjedal, Przemyslaw Niemiec, Adam Hansen, Alessandro De Marchi και Winner Anacona πήραν νίκη σε ετάπ ενώ ο Adriano Malori θύμισε σε όλους ότι μπορεί να ξεχωρίσει στο χρονόμετρο πέρα από τους Martin, Wiggins και Cancellara.

Ο νικητής δύο ετάπ, ο Nacer Bouhanni, μας άφησε να περιμένουμε πολλά πράγματα όταν θα αφήσει τα μπλε της FDJ για τα κόκκινα της Cofidis το χειμώνα. Τα τέσσερα κερδισμένα ετάπ του Degenkolb αφήνουν πολλές υποσχέσεις για το παγκόσμιο πρωτάθλημα δρόμου στην Ponferrada την επόμενη εβδομάδα. Στο άλλο άκρο του φάσματος, οι θεατές είδα άσχημες αποδόσεις από ποδηλάτες που τουλάχιστον στα χαρτιά θα μπορούσαν να κερδίσουν τη φανέλα με τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Ο Peter Sagan φάνηκε αδιάφορος στον τελευταίο του μεγάλο αγώνα με την Cannondale, ενώ αόρατος ήταν ο Carlos Betancur της Ag2R-La Mondiale.

Η διαδρομή ήταν συναρπαστική. Οι θεατές πάντα περιμένουν τη Vuelta για να απολαύσουν τα ορεινά τοπία σε μία εποχή που τόσο το Giro όσο και το Tour έχουν γίνει πιο ισορροπημένα σε ότι αφορά την ποικιλία στο προφίλ των ετάπ. Σίγουρα αυτή η Vuelta είχε περισσότερα χρονόμετρα από κάθε άλλο Grand Tour αυτή την σεζόν αλλά είχε και λιγότερα χιλιόμετρα χρονομέτρησης από τα άλλα δύο.

Για την ακρίβεια το κυρίως ετάπ ατομικής χρονομέτρησης στο Borja διεξήχθη σε δρόμους τόσο στενούς και εκτεθειμένους στον άνεμο που ακόμα και ο Cancellara διαμαρτυρήθηκε για τις συνθήκες. Οι οκτώ ορεινοί τερματισμοί μαζί με άλλα πέντε λοφώδη ετάπ σήμαιναν ότι δεν υπήρχαν τόσα πολλά συνηθισμένα μαζικά σπριντ.

5 λόγοι που απογοήτευσε η Vuelta

Τα φαβορί είχαν πτώση. Ο Κολομβιανός Nairo Quintana πήρε την κόκκινη φανέλα του πρωτοπόρου μετά τον συμπατριώτη του, τον Anacona, ο οποίος κέρδισε το πρώτο μεγάλο ορεινό ετάπ του αγώνα. Μία ημέρα μετά με μία καθυστερημένη αντίδραση ο Quintana είχε πτώση με το ποδήλατο της χρονομέτρησης. Το συμβάν αυτό σήμαινε ότι ο Quintana έμεινε εκτός της πρώτης δεκάδας και πίσω από το νέο πρωτοπόρο, τον Contador, με διαφορά 3.5 λεπτών. Όπως είδαμε τον Froome τον Ιούλιο, μία πτώση – έκπληξη συχνά ακολουθείται από μια σοβαρότερη και στην περίπτωση του 24χρονου στο 11ο ετάπ στην Pamplona επέφερε το κάταγμα στην κλείδα.

Ο Contador δεν χρειάστηκε να επιτεθεί. Η ασυνήθιστα άσχημη απόδοση του Froome στη χρονομέτρηση της Borja και η αποχώρηση του Quintana την επόμενη ημέρα ήταν τα σημεία που ο Contador βρέθηκε στην κορυφή και πήρε πλεονέκτημα άνω του ενός λεπτού από τον μεγάλο του αντίπαλο. Όταν ξεπέρασε την πρόκληση τόσο του Valverde όσο και του Rodriguez ο Contador είχε πλέον μοναδικό αντίπαλο τον Chris Froome. Επιστρέφοντας από τραυματισμό ο Βρετανός έδειχνε όλο και πιο δυνατός αλλά ποτέ δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο με τον Ισπανό.

Αρκετά απλά, ο Contador έπρεπε να ακολουθεί τον Froome την τελευταία εβδομάδα καλύπτοντας την κάθε του κίνηση. Όταν ο τερματισμός ήταν κοντά ο Contador έδειξε την ανωτερότητά του με την καθοριστική κίνηση που τον έφερε μπροστά από τον Froome στο τελευταίο χιλιόμετρο των ετάπ σε Farrapona και Puerto de Ancares. Ο Froome παραδέχθηκε την κατάσταση λέγοντας: «Αν έμαθα κάτι, είναι να μην αφήνω τον Contador να κερδίζει χρόνο επειδή δεν πρόκειται να τον πάρω πίσω».

Θα μπορούσαμε να δούμε ένα 100% ισπανικό βάθρο όπως το 2012 αν ο Alejandro Valverde και ο Purito είχαν καλύτερη εμφάνιση στο Lagos de Covadonga. Με τον Froome πίσω στην τελευταία ανηφόρα και τον Rodriguez να κατηγορεί τον συναθλητή του Βρετανού στην Sky, τον Philip Deignan ότι τον χτύπησε, οι δυο τους βρέθηκαν μπροστά με τον Contador να καταδιώκει τον πρωτοπόρο Przemyslaw Niemiec. Αντί να αγωνιστούν όμως τόσο ο Valverde όσο και ο Rodriguez φάνηκαν υποτονικοί επιτρέποντας στον Froome να μειώσει τη διαφορά.

Αν ο Valverde και ο Rodriguez είχαν διακρίνει τον Froome ως τον μεγάλο τους αντίπαλο για μία θέση στο βάθρο τότε ο ηγέτης της Sky μπορεί να τερμάτιζε πολύ χαμηλότερα. Όπως εξελίχθηκε ο αγώνας ο Froome περιόρισε τις απώλειές του και στην συνέχεια μάζεψε τη διαφορά από τους δύο ποδηλάτες την επόμενη ημέρα.

Παρατηρήθηκε έλλειψη στους κορυφαίου επιπέδου σπρίντερ. Αυτό οφείλεται κυρίως στη φύση των ετάπ παρόλα αυτά είχαμε επτά μαζικά σπριντ και θα μπορούσαν να είναι οκτώ αν ο Hansen δεν έφευγε μπροστά στο 19ο ετάπ. Ο Degenkolb με τέσσερις νίκες, ο Bouhanni με δύο και ο Michael Matthews με μία είναι όλοι ταλαντούχοι σπρίντερ αλλά δεν είναι στο ίδιο επίπεδο ακόμα με τους Marcel Kittel, Mark Cavendish και Andre Greipel. Η παρουσία των τελευταίων τριών στη Vuelta θα χάριζε μία τεράστια μάχη και θα παρουσίαζε περισσότερο ανταγωνισμό στους συχνά προβλέψιμους τερματισμούς

Εκτός από τις προφανείς διαφορές στο τοπίο μπορείς πάντα να καταλάβεις πότε βλέπεις τη Vuelta στην τηλεόραση. Οι διοργανωτές στην Ισπανία παρείχαν ελάχιστα εναέρια πλάνα, οι εικόνες ήταν ασταθείς και από άσχημες γωνίες και τα γραφικά συχνά λανθασμένα που οδηγούσαν σε σύγχυση. Η διαφορά είναι εμφανής με το Tour με τους εκεί διοργανωτές να γνωρίζουν άριστα την τηλεοπτική κάλυψη ενός ποδηλατικού αγώνα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το προτελευταίο ετάπ στο Puerto de Ancares. Η κάμερα από τη μοτοσικλέτα στο πίσω μέρος του κυρίως γκρουπ είχε ένα κυκλικό θόλωμα σε όλη τη διάρκεια του ετάπ σαν κάποιος να είχε χτυπήσει τον φακό. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε στο Tour, ο υπεύθυνος θα είχε δώσει εντολή και το πρόβλημα θα είχε λυθεί στη στιγμή.

O Γιώργος Αυγερινάκης είναι δημοσιογράφος του Eurosport