Darts – Θοδωρής Θεμιστοκλέους: «Κερδισμένοι από το παγκόσμιο κύπελλο»

Του θανάση Σταθόπουλου
OSN

Καθυστερημένος. Αρκετά. Γιατί; Άλλο θέμα…Η συνέντευξη με τον αρχηγό της ελληνικής αποστολής στο παγκόσμιο κύπελλο στην Αττάλεια, αλλά και πρόεδρο του ΣΥΝΤΕΛ, Θοδωρή Θεμιστοκλέους έγινε πριν από 40 ημέρες. Είμαι απαράδεκτος και το γνωρίζω. Το καλό είναι ότι η συγκεκριμένη συνέντευξη δεν «μπαγιατεύει». Είναι σαν τις κονσέρβες «zwan» που κρατούν ένα χρόνο και βάλε…

Τα γεγονότα της Τουρκίας πάντα θα είναι στο προσκήνιο. Ο γενικός αρχηγός, πιο ήρεμος και πιο «σοφός», μίλησε στο OSN για αδικία, για σημαντικά λάθη της παγκόσμιας ομοσπονδίας (WDF), για την κρίσιμη, αλλά και ομόφωνη απόφαση από την ελληνική αποστολή, αλλά και για τα «μαθήματα πολιτικής» που πήρε η Ελλάδα στη γείτονα χώρα.

Ξεκινάμε από την αρχή. Τον πηγαίνω το βράδυ της Τετάρτης 28 Οκτωβρίου στην επική πρόκριση του Γιάννη Μιχαήλ, αλλά και στο πρωινό της 29ης όταν έγινε γνωστή η υποβολή ένστασης από την πλευρά της γερμανικής αποστολής.

«Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το τι θα συμβεί. Να φανταστείς ότι το προηγούμενο βράδυ δεχόμασταν συνεχώς συγχαρητήρια από όλες τις ομάδες όπως και από αυτή των Γερμανών. Παίζαμε απόγευμα της Πέμπτης. Έχει ξεκινήσει η δυάδα Μανασής/Παπαδόπουλος.

Πλησιάζει να κάνει την πρώτη νίκη με τους παίκτες του Τζέρσεϊ. Εκείνη την ώρα έρχεται μέσα στην αίθουσα η Σαμπίνα Σάναχαν, (οικονομική διευθυντής WDF), η οποία λόγω και της γνωριμίας της με τον Γιάννη Σελαχόγλου (αλλά και λόγω γερμανικών) τον πλησιάζει όπου και του εξηγεί το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί με την ενσταση των Γερμανών.

Με τη σειρά του ο Γιάννης έρχεται εκεί που καθόμουν και μου ζήτάει να ακολουθήσουμε την Σάναχαν γιατί υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Όντως πάμε σε μια διπλανή αίθουσα, την οποία χρησιμοποιούσε η WDF και εκεί η Σάναχαν μας ανακοινώνει ότι έχουν καταθέσει ένσταση οι Γερμανοί για τη συμμετοχη του Μιχαήλ στο τουρνουά.

Μας ζητάει να της βρούμε τους αγώνες που έχει παίξει ο Γιάννης τον τελευταίο χρόνο για να διαπιστώσει αν ευσταθεί η ένσταση. Την ρωτάω αν στους αγώνες που θα βρούμε θα πρέπει να τους κοιτάξουμε χρονολογικά ή ημερολογιακά. Μας είπε ότι θα πρέπει να είναι ημερολογιακά.

Ο Γιάννης Σελαχόγλου πηγαίνει το πει στον Μιχαήλ, την ίδια ώρα που εγώ πάω να ελέγξω τα παιχνίδια. Μέχρι εκείνο το διάστημα δεν υπήρχε απόφαση από την ομοσπονδία και κανείς δεν γνώριζε τι θα συμβεί».

«Δεν πίστευα ότι θα τον αποβάλλουν»

Η πρώτη «βόμβα» έχει ήδη πέσει στην ελληνική αποστολή. Τα χαμόγελα από την μεγαλειώδη πρόκριση του Μιχαήλ στους «4», έχουν «παγώσει». Το εξαιρετικό κλίμα έχει αντιστραφεί. Όπως μου εξήγησε και παρακάτω ο Θοδωρής Θεμιστοκλέους, μπορεί μέσα του να μην πίστευε ότι η WDF θα έφτανε στην αποβολή του Έλληνα παίκτη, ωστόσο το ύφος της Γερμανίδας Σάναχαν ήταν αρκετά σοβαρό με αποτέλεσμα να έχουμε «κόκκινο» συναγερμό στην ομάδα.

«Μέσα μου πίστευα ότι μετά από τρεις ημέρες αγώνων θα ήταν αδιανόητο να μπουν στη διαδικασία να αποβάλλουν τον Γιάννη. Ωστόσο, δεν σου κρύβω ότι ο τρόπος με τον οποίο μας μιλούσε η κυρία Σάναχαν και όλο αυτό που έβλεπα με έκανε να καταλάβω ότι η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα σοβαρή κι ότι υπήρχε η περίπτωση να ισχύσει η ένσταση των Γερμανών.

Στη συνέχεια βρήκαμε τους αγώνες τους οποίους και δώσαμε στην κυρία Σάναχαν και επιστρέψαμε στους αγώνες των παιδιών. Ο Γιάννης είχε ήδη ενημερωθεί. Με το που τελείωσαν οι Μανασής και Παπαδόπουλος, μεταφερθήκαμε σε μια άλλη αίθουσα, εν αναμονή της απόφασης.

Εκεί τους ενημέρωσα και επισήμως για το τι ακριβώς έχει γίνει, τι ακριβώς περιμένουμε και τους εξέφρασα τις δύο προσωπικές μου απόψεις για το θέμα. Η μία ήταν δεδομένη.

Αν δεν περάσει η ένσταση συνεχίζουμε κανονικά, ενώ η δεύτερη προσωπική άποψη ήταν ότι αν η ένσταση ισχύσει θα πρέπει να αντιδράσουμε, αλλά ήρεμα και όχι με εντάσεις και να αποσυρθούμε από τη διοργάνωση ως ομάδα. Εξάλλου έτσι πήγαμε στην Τουρκία. Ως ομάδα.

Έτσι έπρεπε να φύγουμε. Ασχέτως αν ο πέλεκις έπεφτε σε έναν παίκτη μας. Αυτό δεν έχει καμία σημασία. Και για να προλάβω την ερώτησή σου είμαι κατηγορηματικός ότι το ίδιο θα υποστήριζα αν τιμωρούσαν τον Μανασή, τον Παπαδόπουλο ή τον Σελαχόγλου. Είμαι απόλυτος σε αυτό!»

«Μοναδικό όπλο η αποχώρηση»

Σκέψεις δεύτερες και τρίτες. Ο Θεμιστοκλέους σε σταυροδρόμι. Η ελληνική αποστολή στα σχοινιά και σε λίγο στο καναβάτσο. Όσο αφρά το αγωνιστικό κομμάτι πάντα. Η προσωπική τοποθέτηση του αρχηγού αποστολής έχει μόνο ένα δρόμο σε περίπτωση που γίνει δεκτή η ένσταση. Η αποχώρηση.

Στο πίσω μέρος (μπορεί και στο μπροστινό) είναι και τα όσα συμβαίνουν την ίδια ώρα στην Ελλάδα, όπου οι «Δίκες» στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης έχουν αρχίσει με τις πρώτες αγορεύσεις…Στην Ελλάδα είμαστε. Έχουν πλάκα αυτά…

Πάμε στα σοβαρά. Επιστρέφουμε στην Τουρκία. Η «μίνι» σύσκεψη της ελληνικής αποστολής έχει ολοκληρωθεί. Η απόφαση ομόφωνη. Αποχωρούμε…Ο Θεμιστοκλέους θα περάσει την προσωπική του άποψη. Έχει ήδη καταλάβει ότι η ανακοίνωση της WDF για την αποβολή του Μιχαήλ είναι θέμα χρόνου.

«Η αποχώρηση, πάντα κατά την προσωπική μου άποψη, ήταν το μοναδικό «όπλο» που είχαμε εκείνη τη στιγμή ώστε να μπορέσουμε να περάσουμε κάποιο μήνυμα διαμαρτυρίας ή και πίεσης αν θέλεις ενάντια σε αυτήν την απόφαση.

Τα παιδιά σκέφτηκαν άμεσα και αποφάσισαν ομόφωνα ότι θα ακολουθήσουν αυτήν τη γραμμή. Ναι, δεν κρύβω ότι υπήρξε μια σχετική πικρία, όμως από την πλευρά μου έπρεπε να αναλάβω τον ρόλο μου, ο οποίος δεν είναι μόνο στο να βγάζω και να δηλώνω τη σύνθεση της ομάδας, αλλά και πρέπει να διατηρώ κι ένα κλίμα ψυχραιμίας και ενότητας.

Τους είπα ότι η συγκεκριμένη απόφαση την οποία και θα σεβαστώ, άσχετα ότι συμφωνεί με τι δική μου άποψη, αυτομάτως τους κατατάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα υπερηφάνιας και τιμής και ότι απαιτώ αυτή τη στιγμή να φύγουμε και να πάμε στη διπλανή αίθουσα που είναι μαζεμένη η WDF και να μπουμε με το κεφάλι ψηλά, περήφανοι με χαμόγελο. Να σφίξουμε τα χέρια όλων των διοικητικών της WDF και να τους ευχαριστήσουμε για την όλη διοργάνωση, πράγμα το οποίο και έγινε.

Αυτό που είδα με μεγάλη έκπληξη ήταν ότι τα κεφάλια από την πλευρά των ανθρώπων της WDF ήταν σκυμμένα και αρκετοί απο αυτούς είχαν απολογητικό ύφος ζητώντας μας συγγνώμη, αλλά από την άλλη αυτά είναι πράγματα τα αντιλαμβάνεται κάποιος μόνο αν είναι εκεί, ο υπόλοιπος κόσμος που δεν γνωρίζει καταστάσεις, αντιμετωπίζει την όλη ιστορία διαφορετικά. Το είδαμε άλλωστε όλες εκείνες τις ημέρες από το τι έγραφαν οι…διάφοροι στα social media».

Πρώτη πάσα από τον γενικό αρχηγό. Άρα δικαιολογεί όλο το χαμό που ακολούθησε στα social media με τους περισσότερους να κουνούν το δάχτυλο (δάχτυλο αποδοκιμασίας για να μην παρεξηγήσω και παρεξηγηθώ), επειδή απλά δεν ήταν μπροστά στα γεγονότα…

«Δεν ξέρω αυτό που ρωτάς αν προκύπτει από τα λεγόμενά μου, αυτό που γνωρίζω είναι ότι τα παιδιά αυτά κι εγώ μαζί πήγαμε να εκπροσωπήσουμε τη χώρα μας και όχι τον σύλλογό μας (ΣΥΝΤΕΛ), άσχετα με την οποία κατάσταση επικρατούσε στην Ελλάδα πριν και κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά την επιστροφή μας από την Τουρκία.

Διάφοροι «καθηγητές» και «δάκαλοι» των darts στην Ελλάδα οι οποίοι έχουν αποκτήσει την ιδιότητα αυτή λόγω παλαιότητας και λόγω γνώσεων που υποτίθεται ότι κανείς άλλος δεν γνωρίζει εκτός απο αυτούς. Αυτά όμως εμάς δεν μας αγγίζουν».

Το κρίσιμο ερώτημα…

Αυτά είναι τα γεγονότα, που ίσως να μην χρειάζοταν να τα αναλύσω αρκετά. Ο καθένας που ασχολείται με τα δρώμενα των darts λίγο πολύ τα ξέρει, είτε μέσα από το OSN, είτε από πρώτο χέρι. Πάμε στα παρακάτω. Η κρίσιμη ερώτηση. Απλή. «Καφενειακή», με την καλή έννοια…

Τελικά γνωρίζαμε αυτόν τον «ρημάδι» κανονισμό που μας ανάγκασε να μην γράψουμε ιστορία (αγωνιστικά πάντα) στο παγκόσμιο κύπελλο; Έχετε λίγο υπομονή. Η απάντηση δεν είναι-και δεν θα έπρεπε να είναι-δύο λέξεις. Τα συμπεράσματα είναι δικά σας…

«Υπάρχουν δύο τύπου απαντήσεων σε αυτό το ερώτημα. Όπως σε κάθε μεγάλη πολυεθνική εταιρία έτσι και στην WFD, οι καταστάσεις είναι απρόσωπες.

Επειδή είναι πολύ δύσκολος τρόπος για ελέγξεις αυτές τις καταστάσεις δημιουργούνται κανόνες λειτουργίας και συμπεριφοράς, οι οποίοι σε περίπτωση που εμφανιστεί ένα πρόβλημα βγάζουν στην επιφάνεια έναν τέτοιο κανόνα και σου λένε ότι τον έχεις παραβεί. Αυτός είναι ένας τύπος απάντησης.

Υπάρχει και ο άλλος, ο οποίος λέει ότι σαφώς και υπάρχουν κανόνες, όμως οι κανόνες που φτιάχνονται για το κάθε άθλημα, ορίζονται για τη σωστή διεξαγωγή των αγώνων και γενικώς για να μπορούν να προάγουν το άθλημα με τον όσο καλύτερο δυνατό τρόπο έτσι ώστε να υπάρχουν στεγανά για την αποφυγή του λάθους».

«Κανένα νόημα ύπαρξης ο συγκεκριμένος κανονισμός»

«Στη συγκεκριμένη περίπτωση λοιπόν συζητάμε για έναν κανονισμό ο οποίος ουσιαστικά δεν έχει κανένα νοήμα ύπαρξης. Σε όλο τον αθλητικό κόσμο που έχουν καταστατικά, δηλάδή έγγραφα τα οποίο προκύπτουν από τους αθλητικούς νόμους υπάρχει ένα κοινό σημείο. Αυτό είναι το άρθρο 1.

Το άρθρο αυτό μιλάει για το σκοπό δημιουργίας συλλόγου, ομοσπονδίας ή ένωσης και καταλήγει ότι είναι οι προαγωγοί του αθλήματος. ο συγκεκριμένος κανονισμός δεν συνάδει σε καμία περίπτωση με το άρθρο 1.

Αντιθέτως είναι η κρυφή μεν, αλλά από την άλλη φανερή, αντιπαλότητα των WFD και BDO που είναι ένα και το αυτό, με το PDC. Μην ξεχνάμε ότι το ανώτατο όργανο που υπάρχει στον αθλητισμό που είναι η ΔΟΕ, εδώ και 10-15 χρόνια (μπορεί να κάνω και λάθος), ενώ είχε τέτοιου τύπου κανόνες και βλέπαμε τις ΗΠΑ στο μπάσκετ να κατεβαίνουν στους Αγώνες χωρίς επαγγελματίες, για χάρην του θεάματος και το καλό του αθλήματος αυτός ο κανόνας καταργήθηκε.

Δεν διαχωρίζει επαγγελματίες από ερασιτέχνες όταν πρόκειται για διοργανώσεις που αφορούν εθνικές ομάδες. Δεν μπορεί λοιπόν η WDF να πετάει μέσα στον κανόνα συμπεριφορών την συγκεκριμένη παράγραφο, με σκοπό να στοχεύει τους παίκτες, να τους δείχνει με το δάχτυλο για να βγάλει αυτή την αντιπαλότητα που έχει με το PDC. Αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν. Συνεπώς ο κανονισμός είναι παντελώς λάθος».

«Δεν μας προειδοποίησε η WDF»

Ο Θοδωρής Θεμιστοκλέους αρχίζει να απαριθμεί τα λάθη της WDF. Τα ελληνικά λάθη, αν κατά τη γνώμη του υπάρχουν, θα τα δούμε στη συνέχεια. Τον γυρίζω τον περασμένο Ιούλιο όπου και κατέθεσε τα χαρτιά με τη σύνθεση της ελληνικής αποστολής δηλαδή 2,5 μήνες πριν από την έναρξη του παγκοσμίου κυπέλλου.

«Δηλώσαμε τη συμμετοχή μας και μάλιστα εμπρόθεσμα. Από τη στιγμή που το κάναμε (στα μέσα Ιουλίου) είχαμε μπροστά μας ένα χρονικό περιθώριο 2,5 μηνών. Βέβαια, για άλλη μια φορά η WDF, κρύβεται πίσω από τον συγκεκριμένο κανονισμό, γιατί κάτω από τον κανόνα αναγράφει ότι την ευθύνη νομιμότητας της συμμετοχής των αθλητών τη φέρουν οι χώρες! Αυτό σημαίνει ότι η ίδια απαλλάσσεται της διαδικασίας να ελέγξει τους παίκτες και πετάει το μπαλάκι στις χώρες.

Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να ελέγξει τους παίκτες και να πει ότι “ναι οι τρεις έχουν το δικαίωμα, αλλά ο ένας, αυτή τη στιγμή δεν δικαιούται να αγωνιστεί. Κοιτέξτε τι μπορείτε να κάνετε στους 2,5 μήνες που μένουν για την έναρξη της διοργάνωσης”.

Δεν το κάνει ούτε αυτό. Από εκεί ξεκινάει το πρώτο μεγάλο λάθος. Φτάνουμε στην Τουρκία την Δευτέρα 26 Οκτωβρίου και λόγω καθυστέρησης της μεταφοράς μας στο ξενοδοχείο χάνουμε τη σύσκεψη των ομάδων. Στη σύσκεψη, όπως μας ενημέρωσαν αργότερα, δεν εκφράστηκε κανένα περάπονο και καμία ένασταση από κανέναν για κανέναν.

Πάμε την Τρίτη να παίξουμε στο ομαδικό. Παγκοσμίως όταν ένας παίκτης στηθεί στη γραμμή είτε αυτό λέγεται βελάκια, είτε αγώνας δρόμου αυτομάτως νομιμοποιείται της συμμετοχής του. Γίνεται δεκτός.

Πάμε στο δεύτερο μεγάλο λάθος της WDF. Ο Μιχαήλ συνεχίζει να αγωνίζεται, αλλά την τρίτη ημέρα τον σταματούν. Με το που τον σταματούν από τη συνέχεια της διοργάνωσης κάνουν το τρίτο μεγάλο λάθος.

Σε αντίθεση με τη σύσκεψη των χωρών της Δευτέρας, ξαφνικά για άλλη μια φορά για να κρυφτούν, επειδή δεν έχουν κάνει τους απαραίτητους ελέγχους άσχετα αν οι ίδιοι λένε ότι δεν ελέγχουν, κάνουν δεκτή την ένσταση.

Δεν έχουν καμία ενόχληση στη σύσκεψη, αφήνουν τον παίκτη να αγωνιστεί τρεις ημέρες και ξαφνικά κάνουν δεκτή μια ένσταση. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος υποβολής της ένστασης.

Ακόμα και σε αυτό το σημείο υπάρχει κενό στο κανονισμό. Μου το διαβεβαίωσε ο ίδιος ο Ρόις Πράις ο υπεύθυνος διοργανώσεων της WDF και και μάλιστα μου τόνισε ότι από του χρόνου θα υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος για την ενστάσεις!

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι πρέπει να υπάρχει ένας καθορισμένος χρόνος για την υποβολή ενστάσεων, αλλά από την άλλη γενικά δεν πρέπει να υπάρχει αυτός ο κανόνας».

Υπήρχαν λάθη από την ελληνική πλευρά;

Οκ. Σεβαστά όλα τα παραπάνω. Κακώς έπραξε έτσι η WDF. Στο κάτω-κάτω είναι παγκόσμια ομοσπονδία, δε μπορεί να ψάχνει για…ρουφιάνους. Αν δεν έχει προσωπικό για να ελέγχει ας αποσύρει τους κανονισμούς που χρειάζονται «χέρια» για να υλοποιηθούν.

Ωστόσο, συμφωνούμε δεν συμφωνούμε οι κανόνες είναι κανόνες. Είτε μας αρέσουν είτε όχι και τα λάθη της WDF είναι δεδομένα. Λάθη από την ελληνική πλευρά υπήρχαν; Έστω κι αν ήταν εν αγνοία μας; Ο Θοδωρής Θεμιστοκλέους διαφωνεί.

«Όχι δεν υπήρχαν. Από τη στιγμή που στέλνεις τα χαρτιά σου από τα μέσα Ιουλίου και από εκεί και πέρα μέχρι να φτάσουμε Τουρκία καθημερινά έρχεται ένας καταιγισμός e-mail σχετικά με το παγκόσμιο και σε κανένα από αυτά δεν υπάρχει η παραμικρή προειδοποίηση αντιλαμβάνεσαι ότι τα χαρτιά σου είναι εντάξει.

Και μάλιστα εκτός από το χαρτί της αποστολής υπήρξε ακόμη ένα που από κάτω ρωτούσε αν οι παίκτες μου ήταν νόμιμοι ή όχι και ότι έπρεπε να το υπογράψω. Το συγκεκριμένο χαρτί πήγε και ήρθε δύο φορές. Θέλω να πω ότι υπήρξε και μια παραιτέρω διαδικασία και δεν μίλησε κανείς από την WDF. Δεν υπάρχει λάθος από την πλευράς. Φυσικά και γνωρίζαμε τον κανονισμό».

«Οι Φινλανδοί έπρεπε να αποβληθούν!»

Και εντάξει, ο «κακός» Μιχαήλ αποβλήθηκε. Ήταν όμως ο μοναδικός παίκτης που, τελικά, δεν έπρεπε να συμμετάσχει στη διοργάνωση; Ο Θοδωρής Θεμιστοκλέους μου δίνει την απάντηση, η οποία μάλιστα έχει και…μπόνους.

«Φυσικά και δεν ήταν μόνο ο Μιχαήλ. Κάθισα και έψαξα όλους τους παίκτες του παγκοσμίου κυπέλλου (εκεί μας κατάντησε η WDF) κι αυτή τη στιγμή μπορώ να πω με σιγουριά ότι μαζί και με τον Γιάννη, αγωνίστηκαν 12 παίκτες χωρίς να υπάρξει καμία ένσταση! 

Με αποκορύφωμα την ανδρική ομάδα της Φιλναδίας, η οποία δεν δικαιούτο να συμμετάσχει καν! Άλλο ένα μεγάλο λάθος της WDF. Κάτι που σημαίνει ότι όλο αυτό ήταν στοχευμένο και μόνο για εμάς».

Τον διακόπτω γιατί το ερώτημα βγαίνει από μόνο του. Και γιατί τότε δεν έκανε ένσταση και η ελληνική πλευρά; Κάτσε κυρία WDF και ψάξε όλους τους παίκτες γιατί κάνω ένσταση. Απλά και ωραία. Είναι υποχρέωσή σου να ψάξεις.

«Όπως κι εσύ έτσι είναι πολλοί αυτοί που θα μπορούσαν να πουν αφού μας έκαναν ένσταση γιατί δεν κάναμε κι εμείς με τη σειρά μας. Είχαμε το δικαίωμα. Μπορούσα εκείνη τη στιγμή της αποβολής του Μιχαήλ να κάνω κι εγώ με τη σειρά μου σε όλους τους αθλητές γιατί έχω την υποψία ότι υπάρχουν κι άλλοι παίκτες.

Ψάξτε τους όλους και βρείτε τους. Ωστόσο, για να είμαι ειλικρηνής δεν μου πέρασε από το μυάλο. Όμως ακόμα και να το σκεφτόμουν δεν θα το έκανα. Όχι, δεν θα το έκανα.

Εμείς πήγαμε στην Τουρκία για να παίξουμε βελάκια, όπως και όλα τα παιδιά απ’ όλες τις χώρες. Δεν πήγαμε για να ελέγξουμε και να εξετάσουμε ποιος πρέπει να παίξει και ποιος όχι. Μέχρι την ένσταση δεν έψαχνε κανείς κανέναν».

«Αν ο Μιχαήλ ήταν Άγγλος, Ολλανδός ή Σκωτσέζος θα έπαιζε κανονικά»

Ο Μιχαήλ είχε προκριθεί στον ημιτελικό στα ατομικά. Εκεί θα έβρισκε απέναντί του έναν Σκωτσέζο. Αν δεν την πατούσαμε από γερμανικό χέρι υπήρχε πιθανότητα την ένσταση να την κάνουν άλλες χώρες; Μπορεί. Έτσι λέει και ο γενικός αρχηγός. Πολιτική και στα darts λοιπόν. Μάλλον χρόνια τώρα. Μην πέφτουμε και από τα σύννεφα…

«Πρεπει να καταλάβουμε ότι σε τόσο μεγάλες διοργανώσεις υπάρχουν συμφέροντα και ακόμη και στα darts λόγο έχει και η πολιτική. Γι’ αυτό βλέπεις να υπάρχει μονοπόλιο διοικητικών θέσεων μεταξύ συγκεκριμένων χωρών. Πιστεύω απόλυτα ότι αν ο Γιάννης ήταν Ολλανδός, Άγγλος ή Σκωτσέζος δεν θα γινόταν απολύτως τίποτα. Δεν θα τολμούσε κανένας να κάνει το οτιδήποτε».

«Αγωνιστικά δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα»

Θα μπορούσα να κάνω ερωτήσεις μέχρι να μας πάρει το βράδυ. Το θέμα βλέπετε ήταν πρωτόγνωρο για τα ελληνικά βελάκια, αλλά και αρκετά σοβαρό για το μέλλον τους. Τι μένει όμως από αυτό το περίεργο συναισθηματικά, ταξίδι στην Αττάλεια; Πίκρα, στενοχώρια; Χαμένη ευκαιρία για τα ελληνικά βελάκια; Η ευκαιρίανα φτάσουμε στη μεγαλύτερη ομαδική επιτυχία της ιστορίας μας, αλλά και ατομική με τον Μιχαήλ;

«Ήταν μεγάλη αδικία. Από την πλευρά μου ήμουν ενα κλικ πιο φορτισμένος καθώς γνώριζα από πρώτο χέρι τις δυσκολίες για να φτάσουμε μέχρι τους στόχους της Τουρκίας. Τα παιδιά ένιωθαν πολύ υπερήφανα.

Ναι, αγωνιστικά χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για τα ελληνικά darts. Θεωρητικά όμως δεν χάθηκε τίποτα. Το μήνυμα δόθηκε. Ήταν πάρα πολλές οι χώρες που έδιναν το χέρι στον Μιχαήλ και του έλεγαν ότι ο ηθικός παγκόσμιος πρωταθλητής γι’ αυτούς ήταν αυτός. Ήταν πολλές οι χώρες οι οποίες έδιναν τα εύσημα για το ήθος, τον χαρακτήρα και την αποφασιστικότητα που έδειξε αυτή η ομάδα.

Αποδείξαμε ποιοι είμαστε. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και από κανέναν. Η Αγγλία κατέβασε τους καλύτερους από την BDO. Έχασαν στους πρώτους γύρους. Απο ποιους; Από παιδιά σαν και εμάς. Για να μην φανώ υπερόπτης, δεν λέω ότι μπορούμε να πάρουμε το παγκόσμιο όποτε θέλουμε, αλλά ότι χάνουμε δύσκολα από την οποιαδήποτε ομάδα.

Φεύγοντας από την Ελλάδα θεωρούσα ότι θα ήταν ιδανικό πλασάρισμα από την 15η θέση και πάνω. Αλλά βλέποντας τα πράγματα στην Τουρκία λέω ότι έτσι όπως πήγαινε η κατάσταση θα μπορούσαμε να βρεθουμε ακόμα και μέσα στους 5 καλύτερους του κόσμου.

Δεν είναι τυχαίο ότι συμβαίνει. Βλέπε Μεσογειακό δεν είναι τυχαίο ότι πήραμε τρία Μεσογειακά με τρεις διαφορετικές συνθέσεις! Δεν είναι τυχαίο ότι με όποιον παίκτη και να πάμε μπορούμε να το πάρουμε. Αν παίξουμε αυτά που μπορούμε να παίξουμε δύσκολα χάνουμε πως να το κάνουμε. Έχουμε πάει ως χώρα σε άλλο επίπεδο στα darts.

Ποιον και ποιους να φοβηθούμε; Δεν μπορω να καταλάβω. Κάτσε στα 2,37 και προσπαθησε να με κερδίσεις. Το πράγμα είναι απλό. Όφελος έχουμε και είναι και τιμή μας να μπορούμε να πηγαίνουμε σε τέτοιες διοργανώσεις. Οι εμπειρίες είναι τεράστιες και έχουμε αποκτήσει και θα συνεχίζουμε. Αναμφίβολα απο αυτό παγκόσμιο κύπελλο βγήκαμε κερδισμένοι».