Συνεντεύξεις – Faisal Raza: «Η Ελλάδα είναι η γενέτειρα του χόκεϊ»

Του Θανάση Στάθοπουλου
OSN

Η γνωριμία μου με τον Faisal ήταν εντελώς τυχαία. Πρόκειται για ένα 19χρονο παιδί που ζει και σπουδάζει στο Καράτσι και το χόκεϊ επί χόρτου είναι απλά η…ζωή του. Τον περισσότερο χρόνο του βρίσκεται στο πανεπιστήμιο, όπου εκτός από τις σπουδές του ασχολείται με το χόκεϊ και ως παίκτης, αλλά και ως προπονητής.

Εκτός από την ομάδα του πανεπιστημίου έχει αγωνιστεί και σε άλλες ομάδες και έχει στόχο την εθνική ομάδα του Πακιστάν. Μια…πόρτα την οποία έχουν διαβεί τεράστια ονόματα του πακιστανικού χόκεϊ.

Για όσους δεν γνωρίζουν το Πακιστάν είναι μια από τις καλύτερες ομάδες το χόκεϊ επί χόρτου με 8 Ολυμπιακά μετάλλια, 4 Παγκόσμια κύπελλα, ενώ έχει κατακτήσει το Ασιατικό κύπελλο 3 φορές. Αυτή τη στιγμή το Πακιστάν βρίσκεται στην 10η θέση στον κόσμο.

Ωστόσο, με τα χρόνια τα πράγματα είναι στο κάθε πέρσι και καλύτερα με το Πακιστάν να παλεύει να βρει την χαμένη του αίγλη στο παγκόσμιο στερέωμα. «Ναι, θα μπορούσα να πω ότι το Πακιστάν ήταν μια ομάδα «θρύλος» στις αρχές της δεκαετία του ’80» θα πει ο Faisal.

«Μπορώ να πω επίσης ότι όπως στο ποδόσφαιρο το ’70 υπήρχε η μεγάλη Βραζιλία, στο μπάσκετ η Dream Team στις ολυμπιάδες του ’92 και του ’96, η Αυστραλία στο κρίκετ στα παγκόσμια κύπελλα του 2003 και του 2007, στο χόκεϊ επί χόρτου μια ομάδα «θρύλος» ήταν το Πακιστάν με την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου το 1982.

Ναι, το χόκεϊ επί χόρτου ήταν το πιο δημοφιλές άθλημα στη χώρα μέχρι που το κρίκετ πήρε τα ηνία, με την εθνική ομάδα να είναι η επίσημη αγαπημένη.

Ωστόσο θα ήθελα να τονίσω, ότι το Πακιστάν είναι μια πηγή αθλητισμού, καθώς μετράει πάνω από 50 τίτλους σε αθλήματα όπως το σκουός, στο σνούκερ, ενώ έχει πολλές διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο στο στίβο, στην κολύμβηση, στην πυγμαχία και σε άλλα αθλήματα».

Ο ρόλος της Ομοσπονδίας

Με τη συνέντευξη του Faisal να συνεχίζεται προσπαθώ να βρω κάποια κοινά σημεία της Ελλάδας με το Πακιστάν, όσο αφορά το οργανωτικό κομμάτι του χόκεϊ. Ωστόσο, κάτι τέτοιο είναι μάλλον σενάριο επιστημονικής φαντασίας…

Δεν μπορώ να μην μπω στο πειρασμό και να τον ρωτήσω αν η Ομοσπονδία έχει ενεργό ρόλο στην προσπάθεια στο να ξαναγίνει το χόκεϊ στο Πακιστάν ότι ήταν πριν από 30 χρόνια.

«Πριν από λίγο διάστημα την Ομοσπονδία (PHF) ανέλαβε ο ταξίαρχος, εν αποστρατεία, Sajjad Khokhar. Θεωρώ ότι αυτή είναι μια πολύ θετική εξέλιξη, καθώς από τις πρώτες στιγμές στον προεδρικό θώκο δείχνει να είναι θετικός σε προτάσεις και πολύ ενθουσιώδης.

Μάλιστα σε συνέντευξη που έδωσε στα πακιστανικά Μέσα τόνισε ότι είναι σε θέση να φέρει το Πακιστάν εκεί που ήταν στο παρελθόν. Από την πλευρά μου ελπίζω ότι σύντομα θα ενεργοποιηθεί και το τμήμα μάρκετινγκ (PHF Department of Marketing & Events), το οποίο είναι πολύ χρήσιμο για την ανάπτυξη του αθλήματος».

Κι όμως υπάρχει κάποιο κοινό μεταξύ των δύο χωρών και μάλιστα στο χόκεϊ. Προσωπικά δεν με κολακεύει, αλλά η αλήθεια πάντα με ενοχλούσε…Αυτός ήταν ένας μικρός πρόλογος για την επόμενη ερώτηση στην οποία ο Faisal θα απαντήσει λακωνικά μεν, αλλά με νόημα.

Τι γίνεται με τα ΜΜΕ; Στηρίζουν το πακιστανικό χόκεϊ; Τολμώ να ρωτήσω…

«Όταν το χόκεϊ…αρχίσει να πουλάει και πάλι πιστεύω ότι θα βοηθήσουν», θα πει.

«Επαγγελματισμός και όχι συναίσθημα»

Στη συνέχεια ο 19χρονος με το προσωνύμιο «Σινικό Τείχος» που του έχουν δώσει οι προπονητές του εξαιτίας της εξαιρετική του αμυντικής συμπεριφοράς, μου μίλησε για τους λόγους που το χόκεϊ επί χόρτου έχασε την αίγλη του παρελθόντος.

«Τα τελευταία χρόνια, για την ακρίβεια τις τελευταίες δεκαετίες, το σύστημα δεν λειτουργούσε σε επαγγελματική βάση. Την διετία 2002-2004 είχαμε προσπαθήσει και πάλι να μπούμε σε τροχιά ανόδου με τον τότε διευθυντή του PHF Marketing & Events τον Sardar Naveed Haider Khan να κάνει εξαιρετική δουλειά κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Ωστόσο, δεν τα καταφέραμε. Προσωπική μου άποψη ήταν ότι δεν ενεργούμε στον αθλητισμό επαγγελματικά, αλλά συναισθηματικά.

Έχουμε χάσει εντελώς τον στόχο μας και την πίστη μας στο παιχνίδι, με αποτέλεσμα να μένουμε εκτός από σπουδαίες διοργανώσεις, όπως το παγκόσμιο κύπελλο στη Χάγη πέρσι, αλλά και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο του χρόνου. Αυτό είναι κάτι που με πονάει. Είναι πολύ κρίμα».

Η συζήτηση πάει στον «θρύλο» του πακιστανικού χόκεϊ επί χόρτου τον Sohaid Abbas. Ο Abbas είναι κάτι σαν τον δικό μας τον Νίκο Γκάλη στο μπάσκετ. Ρωτάω τον Faisal αν υπάρχει ο συνεχιστής του στο Πακιστάν.

«Σίγουρα έχουμε πολλούς drag flicker στην ομάδα του Πακιστάν. Όμως κανένας δεν είναι σαν τον μεγάλο Shaid Abbas. Ναι, αν δουλέψουν αρκετά και βελτιώνονται μέρα με τη μέρα ίσως…

Στις μικρές εθνικές ομάδες υπάρχουν παίκτες όπως ο Hammad Khan, ο Hamza Ali Khan και ο Mubasshar Ali οι οποίοι είναι εξαιρετικά ταλαντούχοι. Σε επίπεδο ανδρών αυτοί που ξεχωρίζουν είναι οι Umer Ullah, Shujaat Ali kahn και Allem Billal, όμως πιστεύω ότι αντικαταστάτης του Abbas είναι ο Imran Warsi».

Φάκελος «Ευρώπη»

Ο Faisal παρακολούθησε το πρόσφατο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα όπου η Ολλανδία κατέκτησε το τρόπαιο και μάλιστα με εμφατικό τρόπο. «Πραγματικά απογοητεύτηκα. Το τελικό αποτέλεσμα και η τόσο εύκολη νίκη της Ολλανδίας δεν μου άρεσε και πολύ. Περίμενα κάτι πιο συναρπαστικό. Θεωρώ ότι με την κατάργηση του οφ-σάιντ το χόκεϊ έχει χάσει σε σημαντικό βαθμό».

Αναμφίβολα οι ευρωπαϊκές ομάδες έχουν αρχίσει να σφίγγουν τη θηλιά στο «λαιμό» της Αυστραλίας, η οποία είναι αυτή τη στιγμή η κορυφαία ομάδα στον κόσμο.

«Ναι, γεγονός είναι ότι οι ευρωπαϊκές ομάδες έχουν ανεβάσει πολύ το επίπεδό τους και βελτιώνονται συνεχώς. Από την άλλη εκτός από την Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, αλλά και η Αργεντινή θα είναι οι ομάδες που στο μέλλον θα πρωταγωνιστήσουν. Φυσικά θα πρέπει όλοι να προσέχουν και το Πακιστάν στο μέλλον όπου πρόκειται να γίνω ένα σημαντικό μέλος (γέλια)».

«Στην Ελλάδα γεννήθηκε το χόκεϊ»

Η όλη συζήτηση φτάνει και στην Ελλάδα. Ερώτηση-κουίζ την οποία θα μπορούσα να βάλω όχι μόνο στον Faisal, αλλά και σε πολλούς Έλληνες «φιλάθλους». Η ερώτηση είναι απλή, η απάντηση ωστόσο μου έκανε μεγάλη αίσθηση. «Να σου πω την αλήθεια δεν γνωρίζω πολλά για το ελληνικό χόκεϊ».

Για να τον κάνω να νιώσει καλύτερα του λέω να μην αισθάνεται άσχημα, καθώς ούτε οι Έλληνες γνωρίζουν πολλά…. Η συνέχεια της απάντησή του όμως με άφησε άναυδο… «Αυτό όμως που γνωρίζω είναι ότι το χόκεϊ παιζόταν στην Ελλάδα από το 200 π.Χ. Με άλλα λόγια μπορούμε να πούμε ότι η Ελλάδα είναι η γενέτειρα του χόκεϊ. Σε μια χώρα που γεννήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες». Συμπληρώνω ότι ο Faisal είναι μόλις 19 χρονών!

«Να φέρουν πίσω το οφ-σάιντ!»

Η συνέντευξη με τον Faisal θα ολοκληρωθεί με το μέλλον του χόκεϊ. Τι πιστεύει ο ίδιος ότι χρειάζεται το χόκεϊ για να γίνει ακόμη πιο συναρπαστικό; «Το χόκεϊ επί χόρτου είναι το πιο γρήγορο και δύσκολο παιχνίδι στον πλανήτη. Δεν ήταν τυχαίο ότι στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες (2012) το χόκεϊ ήταν το τρίτο πιο δημοφιλές άθλημα που παρακολουθήθηκε. Ωστόσο, οι περισσότεροι προτιμούν να παίζουν ποδόσφαιρο, κρίκετ, τένις κλπ.

Από την άλλη αν με ρωτάς πως μπορούμε να κερδίσουμε κι άλλους υποστηρικτές η απάντηση είναι απλή. Φέρτε πίσω τον κανονισμό του οφ-σάιντ! Πιστεύω ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο το χόκεϊ θα γίνει πιο γρήγορο, ακόμα πιο δύσκολο, αλλά και πιο διασκεδαστικό».

Ο Faisal Raza είναι 19 χρονών και αρχηγός στην ομάδα του πανεπιστημίου (Irqa). Παρά το νεαρό της ηλικίας ο Faisal είναι προπονητής στην γυναικεία ομάδα Bamm Pechs με την οποία έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα (2011-2013). Είναι, όπως λέει και ο ίδιος skillful player, καθώς μπορεί να παίξει όλες τις θέσεις ακόμη και του τερματοφύλακα. Ωστόσο, η φυσική του θέση είναι αυτή του fullback.