Συνεντεύξεις – Ο Παναγιώτης Σκαρλάτος στο OSN

Πριν ξεκινήσω θέλω να εξομολογηθώ ότι ήταν η πρώτη φορά που πήρα συνέντευξη από έναν σπουδαίο αθλητή και ήμουν εντελώς αδιάβαστος. Ίσως και να υποτίμησα τη σπουδαιότητα του συγκεκριμένου αθλητή. Ωστόσο, έμεινα με το στόμα ανοικτό όταν ο Παναγιώτης Σκαρλάτος μου είπε τα ελάχιστα απ’ όσα έχει κάνει στο μπάντμιτον τα τελευταία 10 χρόνια. Τα υπόλοιπα μου τα έστειλε…

«Άσε μας ρε Σταθόπουλε», θα μου πει κάποιος που ίσως να νομίζει ότι μιλάω για το μπάντμιτον στου Ζωγράφου…Ή μπορεί να μου το πει και κάποιος που γνωρίζει έστω τον Long Chen.

Ναι, κι όμως για το επίπεδο που έχει η χώρα μας στο συγκεκριμένο άθλημα, ο Παναγιώτης Σκαρλάτος έχει κάνει πολλά. Και είμαι σίγουρος ότι θα κάνει ακόμη περισσότερα.

Γιατί; Απλά γιατί είναι ένας αθλητής με μεγάλη αυτοπεποίθηση, συνειδητοποιημένος, πατάει στη γη, γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει μπάντμιτον και δεν περιμένει τίποτα από κανέναν. Απλά παίζει και απλά κερδίζει δέκα χρόνια τώρα.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι δεν έχει βρεθεί ποτέ εκτός τετράδας σε κανένα πανελλήνιο πρωτάθλημα. Από ποια ηλικία; Από 13 ετών!

Η μάχη με το μπάσκετ…

Ξεκινάω τη συνέντευξη με έναν άνθρωπο που έχει μεγαλώσει σε μία «μπασκετομάνα» όπως είναι η Βόρεια Ελλάδα, ο οποίος μου λέει ότι ασχολήθηκε με το μπάντμιτον!

«Ξεκίνησα ουσιαστικά 9 ετών, εξαιτίας της μαζικής ανταπόκρισης που είχε το άθλημα εκείνο το διάστημα. Οι φίλοι μπάντμιτον, όλη η παρέα μπάντμιτον, μοιραία κι εγώ ασχολήθηκα».

Μία ρακέτα, αγορασμένη σε δραχμές, πρώτος σύλλογος ο Ρούπελ και η μεγάλη μάχη με το μπάσκετ, που τελικά εξελίχθηκε σε μια άνετη νίκη για το μπάντμιτον. «Για ένα χρόνο συνδύαζα το μπάσκετ με το μπάντμιτον.

Ωστόσο, με κέρδισε το μπάντμιτον καθώς όπως αποδείχθηκε είχα μεγαλύτερη κλίση και φυσικά συνέχισα. Από εκεί και πέρα τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ καλά».

Πρώτος προπονητής ο Άγγελος Καραπετρίδης. Πρώτη εμπειρία σε επίπεδο ανταγωνισμού το πανελλήνιο παμπαίδων στην Πολίχνη σε ηλικία 13 ετών και ήττα στον τελικό από τον μετέπειτα πολύ καλό του φίλο και αναντικατάστατο παρτενέρ στα διπλά ανδρών, Γιώργο Γάλβα.

«Μετά από περίπου ένα χρόνο αγωνίστηκα στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στην Πολίχνη όπου πήρα το ασημένιο μετάλλιο χάνοντας στον τελικό από τον Γιώργο Γάλβα».

Η κλήση στην εθνική ομάδα

Ήταν πραγματικά όπως μου τα έλεγε στην αρχή της συζήτησης. Όλα εξελίχθηκαν θετικά και με το παραπάνω. Με τις επιτυχίες σε εθνικό επίπεδο να συνεχίζονται μοιραία ήρθε και η ενσωμάτωση στην εθνική ομάδα, αλλά και οι πρώτες διεθνείς επιτυχίες.

«Αμέσως μετά ήρθε και η κλήση στην εθνική ομάδα. Τι να πω; Ήταν μια τεράστια τιμή για μένα το να παίζω με το εθνόσημο στο στήθος. Η πρώτη μου διοργάνωση ήταν το Βαλκανικό πρωτάθλημα στη Μολδαβία. Ήταν μια διαφορετική εμπειρία για μένα η οποία ολοκληρώθηκε με το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό ανδρών μαζί με τον Γιώργο (Γάλβα)».

Το μπάντμιτον έχει γίνει τρόπος ζωής για τον Σκαρλάτο. Οι προπονήσεις ήταν δίωρες (20:00-22:00), ωστόσο αυτό ήταν αρκετό για να συνεχίσει να κερδίζει τη μία διάκριση μετά την άλλη.

Η κορυφαία στιγμή

Το διάστημα 1999-2001 παίζει το καλύτερο μπάντμιτον. Τα μετάλλια στα πανελλήνια πρωταθλήματα έπεφταν «βροχή». Όχι μόνο στο απλό, αλλά και στις τρία αγωνίσματα (απλό, διπλό, μικτό). Ωστόσο, όπως όλοι οι αθλητές έτσι κι αυτός έχει την κορυφαία στιγμή.

«Αναμφίβολα η κορυφαία στιγμή στην καριέρα μου ήταν το 2001 στο Βαλκανικό πρωτάθλημα της Αθήνας (U15) όπου κατέκτησα δύο χρυσά κι ένα ασημένιο μετάλλιο στα αγωνίσματα του διπλού, μικτού και του απλού αντίστοιχα».

Όλα αυτά όμως δεν γίνονται τυχαία. Θα πρέπει να υπάρχει και στήριξη από κάπου. «Η οικογένειά μου ήταν πάντα δίπλα μου. Μπορώ να σου πω ότι ο πατέρας μου ξέρει πολύ καλύτερο μπάντμιτον από πολλούς με τόσους αγώνες που έχει παρακολουθήσει! Ήταν πάντα δίπλα μου και πάντα είναι».

Στην Αθήνα για 4 χρόνια

Σχολείο, Πανελλήνιες, προτεραιότητες. Μπάντμιτον μειωμένο, αλλά η επαφή δεν χάνεται. Πάει στην Κομοτηνή στη σχολή Αστυφυλάκων και μετά κατεβαίνει Αθήνα για 4 χρόνια, από το 2006-2010.

«Σίγουρα δεν έκανα τις προπονήσεις που έκανα τα προηγούμενα χρόνια, ωστόσο στην Αθήνα υπήρχε κλιμάκιο της εθνικής ομάδας κι έτσι συνέχισα να παίζω, αλλά και να κατεβαίνω σε πανελλήνια πρωταθλήματα. Δεν τα παράτησα, απλά είχα πλέον άλλες προτεραιότητες».

Όσο μου μιλάει τόσο καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να ακολουθήσεις ένα άθλημα που αγαπάς στην Ελλάδα και έχεις την ατυχία να μην είναι το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ…Θέληση υπήρχε και υπάρχει.

Κατάφερνε με έναν δικό του τρόπο να βρίσκεται πάντα με μια ρακέτα στο χέρι και να παίζει μπάντμιτον. Φανταστείτε να υπήρχαν χρήματα και χορηγοί…

«Φυσικά και θα έλεγα ναι, αν υπήρχαν όλα αυτά. Φυσικά και θα έλεγα ναι στο να γίνω επαγγελματίας. Και ποιος δεν θα το ήθελε;».

«Δεν υπάρχει μεγάλη εξέλιξη»

Τα χρόνια έχουν περάσει. Το μπάντμιτον όμως για τον Παναγιώτη Σκαρλάτο παραμένει περίπου στάσιμο. «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει σημαντική εξέλιξη. Όταν λέω εξέλιξη δεν εννοώ φυσικά τον αριθμό των αθλητών που αγωνίζονται σε σχέση με το παρελθόν. Σαφώς είναι μεγαλύτερος. Αναφέρομαι στο επίπεδό τους.

Δες τι γίνεται στην Τουρκία, τη Βουλγαρία ή ακόμα και στη Σερβία και θα καταλάβεις. Καμία απολύτως σχέση. Ίσως δεν έχουμε γνώση του αθλήματος στην Ελλάδα.

Γνώση του αθλήματος έχουν 3-4 προπονητές μεγάλων συλλόγων και ο εκάστοτε εθνικός προπονητής κι αυτός όχι απαραίτητα, καθώς έχουν περάσει και κάποιοι εθνικοί προπονητές που δεν άξιζαν αυτή τη θέση. Σεμινάρια γίνονται, προσπάθειες γίνονται, ωστόσο αυτός που κάνει το σεμινάριο πρέπει να αφιερωθεί αποκλειστικά στον προπονητή και να τον οδηγήσει.

Δυστυχώς το μπάντμιτον δεν μαθαίνεται μέσα σε δύο σεμινάρια. Το μπάντμιτον θέλει θρανίο και γήπεδο. Διαφορετικά ας ανοίξουμε το Youtube και να αρχίσουμε να μιμούμαστε αυτά που βλέπουμε. Όχι, έτσι δεν μπορεί να γίνει κάτι σημαντικό».

Το σήμερα και το αύριο στο μπάντμιτον…

Πρόσφατα διεξήχθη στην Αλεξανδρούπολη το πανελλήνιο όπεν, μια διοργάνωση που συγκέντρωσε τα βλέμματα της Β. Ελλάδος κάνοντας μεγάλη αίσθηση από πλευράς συμμετοχών.

«Όλες αυτές οι κινήσεις βοηθούν αυτό είναι σίγουρο. Το κλίμα στην Αλεξανδρούπολη ήταν πολύ καλό. Ωστόσο, επιμένω ότι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν εμπειρία από διοργανώσεις του εξωτερικού πρέπει να ζητηθεί η συνδρομή τους  για τις απόψεις τους τόσο στο αγωνιστικό κομμάτι, όσο και στο διοργανωτικό.

Για παράδειγμα, πρέπει κάποια στιγμή στην Ελλάδα να λειτουργήσει το Π/Σ/Κ αντί να γίνονται αμέτρητα παιχνίδια μέσα σε ένα Σ/Κ. Σαφώς, όλοι οι άνθρωποι έχουν υποχρεώσεις, δουλειές κτλ. Όμως από την άλλη ο κάθε διοργανωτής θα πρέπει να σέβεται τον αθλητή.

Μου είναι αδύνατο να παίζω από το πρωί μέχρι το βράδυ μπάντμιτον με τα πιο κρίσιμα παιχνίδια να γίνονται αργά το βράδυ. Σιγά-σιγά αυτά πρέπει να αλλάξουν για το καλό του αθλήματος και αυτό μπορεί να γίνει όπως είπα με τη συνδρομή από παίκτες, παράγοντες δεν ξέρω τι άλλο, οι οποίοι έχουν εμπειρία από το εξωτερικό και ξέρουν πως μπορεί να λειτουργήσει ομαλά μια διοργάνωση».

Αυτό είναι το μπάντμιντον σήμερα. Πώς όμως ο Σκαρλάτος ονειρεύεται το άθλημα που υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο, δέκα χρόνια τώρα, στο μέλλον;

«Οι ευχές μου για το μέλλον του αθλήματος δεν θα διαφέρουν πολύ απ’ αυτά που είπα πιο πάνω. Εύχομαι πραγματικά να βρεθούν στο Δ.Σ του ελληνικού μπάντμιτον άτομα που γνωρίζουν το άθλημα και θα βοηθήσουν την εξέλιξή του. Δυστυχώς το μπάντμιτον δεν είναι μόνο πολιτική και Δημόσιες Σχέσεις.

Γνωρίζεις ότι συμμετέχουμε σε αμέτρητες διοργανώσεις και όχι πάντα ως εθνική ομάδα, οι οποίες δεν μας αποφέρουν κέρδος ως αθλητές; Θα πρέπει να παίρνουμε μέρος σε διοργανώσεις πιο ανταγωνιστικές με βάση το επίπεδο μας ή ακόμα και λίγο πιο πάνω από εκεί που βρισκόμαστε εμείς προκειμένου να έρθει η βελτίωση.  Αυτό θα μας βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό για να φτιάξουμε το επιπεδό μας ως χώρα και αργότερα θα μπορούμε να γίνουμε ανταγωνιστικοί».

Τον ευχαριστώ πολύ για τη συζήτηση. Είναι ένα πολύ ωραίο συναίσθημα να συζητάς με έναν αθλητή του οποίου το όνομα δεν βγαίνει στο ψαχτήρι του google, δεν έχει ένα εκατομμύρια followers στο twitter κι άλλους τόσους στο facebook κι όμως αν του δινόταν η ευκαιρία θα μπορούσε να γίνει πολύ καλύτερος απ’ αυτούς τους…λαοφιλείς αθλητές που ήδη έχουν. Καλό βράδυ…

ΣΗΜ: Ο Παναγιώτης Σκαρλάτος έχει αμέτρητες διακρίσεις τόσο στον ελληνικό, αλλά και στον διεθνή χώρο. Ένας από τους πιο έμπειρους Έλληνες παίκτες του μπάντμιτον με συμμετοχές σε Διεθνή Open Πρωταθλήματα junior σε χώρες όπως Ισπανία (3η θέση U15), Βέλγιο (3η θέση U15), αλλά και ανδρών-γυναικών σε Ολλανδία (επιπέδου Grand Prix), Αυστρία, Σλοβενία, Ιταλία, Τουρκία(θέση 9-16), Βουλγαρία(θέση 9-16), Ρουμανία(θέση 5-8), Κροατία, Κύπρο αλλά και στην Ελλάδα.

Συμμετοχή το 2010 στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Manchester, Μ. Βρετανία, στο αγώνισμα του διπλού ανδρών με παρτενέρ το Γάλβα Γεώργιο, αλλά και στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εθνικών ομάδων την ίδια χρονιά στη Βαρσοβία της Πολωνίας.

Δύο φορές συμμετοχή τα έτη 2001 και 2003 σε προπονητικό camp (Summer School) στη Δανία το οποίο διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Badminton (EBU) κάθε καλοκαίρι με τους καλύτερους αθλητές και προπονητές της Ευρώπης.

Συμμετοχή στην Ολυμπιακή Κατασκήνωση Νέων (Olympic Youth Camp) στην Αθήνα το 2004 ως ο καλύτερος αθλητής Badminton στην Ελλάδα. Συμμετέχοντες οι 400 καλύτεροι αθλητές-τριες από 200 χώρες σε όλο τον κόσμο από όλα τα Ολυμπιακά αθλήματα, στα πλαίσια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Στις πανελλήνιες OPEN διοργανώσεις που διεξάγονται τον τελευταίο χρόνο στην Ελλάδα κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο απλό ανδρών στο OPEN της Θέρμης. Στο OPEN της Αθήνας κατάκτηση της πρώτης θέσης στο μικτό και της τρίτης θέσης σε διπλό και απλό. Τέλος στο OPEN της Αλεξανδρούπολης κατάκτηση της τρίτης θέσης στο απλό και της δεύτερης θέσης σε διπλό και μικτό.

Τέλος συμμετοχές στο INTERNATIONAL TOURNAMENT “KASSABIAN BROTHERS” στο Haskovo της Βουλγαρίας με κατάκτηση της τρίτης θέσης στο απλό (2015) και της δεύτερης θέσης στο διπλό(2016) με παρτενέρ πάντα τον Γεώργιο Γάλβα.

Στην παγκόσμια κατάταξη σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Badminton (BWF) ο Σκαρλάτος βρίσκεται στο διπλό ανδρών, με παρτενέρ τον Γεώργιο Γάλβα, στο νούμερο 169 με καλύτερη κατάταξη το νούμερο 150 τον Δεκέμβριο του 2015.