Συνεντεύξεις – Αλεξάνδρα Τέιλορ: Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα!

«Η συμμετοχή μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι ένα όνειρο ζωής». Έτσι κάπως ξεκίνησε η συζήτηση που είχαμε με την Αλεξάνδρα Τέιλορ τη μοναδική αθλήτρια (από άνδρες θα συμμετάσχει ο Κωνσταντίνος Παπαμιχαήλ), που θα εκπροσωπήσει την Κύπρο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Sochi.

Χαμογελαστή, ευδιάθετη και πολύ ευτυχισμένη η 19χρονη σκιέρ του συλλόγου Τρόοδος μιλάει για τις δυσκολίες που συνάντησε, αλλά και για την τύχη που της χαμογέλασε στο τέλος έτσι ώστε να βρεθεί στη Ρωσία τον προσεχή Φεβρουάριο.

Η Τέιλορ μας πηγαίνει πίσω στο χρόνο, στις πρώτες της «καταβάσεις» στις Πλάτρες (τόπος καταγωγής του Σωτήρη Μουστάκα), μας μιλάει για τον «κεραυνοβόλο» έρωτα με το σκι, αλλά και για τον παρ’ ολίγο σοβαρό τραυματισμό της που, ουσιαστικά, θα της στερούσε το ταξίδι της στο Sochi.

Παράλληλα δεν ξεχνάει να ευχαριστήσει τους ανθρώπους που τη στήριξαν και τη στηρίζουν σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια, ενώ κάνει λόγο για τα σχέδιά της στη μετά Sochi εποχή.

Σε καμία περίπτωση το ταξίδι στο Sochi δεν θα είναι…αναψυχής, ωστόσο η Τέιλορ τονίζει ότι τη φετινή σεζόν δεν προετοιμάστηκε όσο θα έπρεπε έτσι ώστε να είναι απολύτως έτοιμη για τους Αγώνες.

Τη δήλωση αυτή επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η προετοιμασία της περιορίστηκε στο τουρνουά του Kopaonik (Σερβία) στο οποίο «σφράγισε» το πολυπόθητο εισιτήριο μόλις την τελευταία μέρα της διοργάνωσης στις 29 Δεκεμβρίου!

Αλεξάνδρα, πώς ξεκίνησε όλο αυτό; Πώς εκδηλώθηκε η αγάπη σου για το σκι;

Από πολύ μικρή ηλικία. Διατηρούσαμε μία οικογενειακή επιχείρηση στις Πλάτρες (ξενοδοχείο «Πεντέλη») και επειδή ήμασταν μέσα στο βουνά, κάθε Σαββατοκύριακο πηγαίναμε για σκι. Ήταν κάτι που μου άρεσε πολύ και αποφάσισα να το συνεχίσω. Λάτρευα να κάνω σκι κι ότι όνειρο είχα ήταν συσχετισμένο με το σκι.

Κι έτσι ξεκίνησε η πορεία σου… Πόσες ώρες ασχολείσαι με το σκι;

Στην Κύπρο, επειδή τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα με το χιόνι, η προπόνηση ξεκινάει στις 08:00 και ολοκληρώνεται στις 12:00, καθώς το χιόνι αρχίζει να μαλακώνει.

Στο εξωτερικό η προπόνηση διαρκεί πολύ περισσότερο. Αρχίζει στις 07:30 μέχρι τις 12:00 και από τις 13:00 μέχρι τις 16:00. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα το έχω κάνει σε camp στην Αυστρία και είναι ό, τι πιο δύσκολο έχω βγάλει μέχρι τώρα, καθώς συνήθως οι προπονήσεις δεν διαρκούν τόσο πολύ.

Φανταζόμαστε ότι αυτό που θα συμβεί τον Φεβρουάριο είναι ένα όνειρο ζωής για εσένα;

Ναι, είναι πραγματικά ένα όνειρο ζωής. Απλά το μόνο που με στεναχωρεί είναι το γεγονός ότι φέτος δεν έχω προετοιμαστεί κατάλληλα…

Αν δεν κάνουμε λάθος αγωνίστηκες μόνο το Δεκέμβριο σε κάποιους αγώνες στη Σερβία…

Ναι, ακριβώς. Δυστυχώς η ομοσπονδία δεν μπορούσε να μας πάει πουθενά αλλού, λόγω οικονομικών προβλημάτων και επειδή από μόνη μου δεν μπορούσα να πάω σε άλλες διοργανώσεις έτσι επιλέξαμε τη Σερβία.

Το καλό είναι ότι η παγκόσμια ομοσπονδία (FIS) έχει τα λεγόμενα FIS Camp δηλαδή μια προπόνηση για αθλητές από μικρά κράτη, (small skiing nations), που γενικά δεν έχουν τόσο καλές επιδόσεις στο σκι, επειδή ως χώρες δεν έχουν βουνά ή χιόνι για προπόνηση, δεν έχουν τις κατάλληλες υποδομές, η τα χρήματα για να μπορέσουν να προωθήσουν τους αθλητές τους.

Σε περίπτωση που επιλεχθεί τότε η FIS με δικά της έξοδα, εκτός των αεροπορικών εισιτηρίων, θα τον πάει στην Αυστρία ή στην Ιταλία όπου και θα τον προπονήσει για τρείς μήνες. Μία τέτοια περίπτωση ήμουν κι εγώ και μάλιστα μπήκα σε αυτό το πρόγραμμα για δύο χρόνια. Ήταν απλά εξαιρετική εμπειρία.

Επομένως τα έξοδα για το Kopaonik ήταν πληρωμένα από την ομοσπονδία

Περίπου. Απλά η ομοσπονδία είχε μία συμμετοχή της τάξεως του 50%. Τα υπόλοιπα έξοδα καλύφθηκαν από μένα. Ωστόσο, η ομοσπονδία βοήθησε όσο μπορούσε.

Τα αποτελέσματά σου δείχνουν ότι έχεις μία…συμπάθεια στο σλάλομ

Κι όμως, όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το σκι μου άρεσε πολύ το G-Slalom. Μέσα όμως από τις προπονήσεις άρχισα να βλέπω θετικά την προοπτική του slalom. Μου έβγαινε εντελώς αβίαστα και έβλεπα να μου ταιριάζει πιο πολύ.

Ένιωθες καλύτερα…

Ναι, ειδικά αν μπορέσω και βρω ρυθμό στην κατάβαση μου βγάζει ένα πολύ ωραίο συναίσθημα.

Πότε ήρθε η πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες;

Στις 29 Δεκεμβρίου. Στον τελευταίο αγώνα του Kopaonik. Από πέρσι τον Απρίλιο έπρεπε να κάνω ένα αποτέλεσμα κάτω του 139.0 για να βγει ο μέσος όρος. Δυστυχώς αυτό δεν το κατάφερα στους αγώνες στην Ελλάδα. Όμως στη Σερβία και μάλιστα στον τελευταίο αγώνα, έπιασα την επίδοση που ήθελα. Στάθηκα αρκετά τυχερή τι να πω.

Τι περιμένεις από την Αλεξάνδρα στο Sochi; Είσαι ικανοποιημένη μόνο και μόνο με τη συμμετοχή ή θα προσπαθήσεις για κάτι ακόμα καλύτερο;

Σε καμία περίπτωση! Δεν μου αρέσει το σκεπτικό «απλά πάω στο Sochi». Είμαι αρκετά συνειδητοποιημένη και γνωρίζω ότι δεν μπορώ να πάω για να πάρω μετάλλιο, αλλά το όνειρο μου από μικρή ήταν να κάνω το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει κάνει Κύπρια αθλήτρια στους Ολυμπιακούς.

Σίγουρα με την προετοιμασία που έχω κάνει φέτος δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν θα μπορέσω να τα καταφέρω. Όμως θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό για να το πετύχω.

Το θετικό είναι ότι θα βρεθούμε στο Sochi από τις 4 Φεβρουαρίου και η ημερομηνία που θα αγωνιστώ είναι 22 Φεβρουαρίου, επομένως υπάρχει κάποιος χρόνος για να προετοιμαστώ καλύτερα.

Αυτό θα μπορούσα να το κάνω και στη Σερβία, όμως είχα ένα ατύχημα το οποίο αρχικά φάνηκε πολύ σοβαρό, υπήρχαν φόβοι ακόμα και για χιαστούς, όμως όπως έδειξε και η μαγνητική δεν ήταν κάτι σοβαρό.

Αυτό έγινε στους αγώνες της Σερβίας;

Ναι, χτύπησα 24 Δεκεμβρίου και ανήμερα των Χριστουγέννων μπήκα για εξετάσεις! Μπορώ να σας πω ότι δεν ήταν και τα καλύτερα Χριστούγεννα…

Επομένως αυτό θα μπορούσε να κοστίσει και τη συμμετοχή σου στους Ολυμπιακούς…

Θα μπορούσε, αλλά ευτυχώς όλα πήγαν καλά και τη…γλίτωσα με ένα τράβηγμα.

Όμως δεν ήταν κάτι που σε επηρέασε…

Όχι! Από τη στιγμή που δεν ήταν κάτι σοβαρό τίποτα δεν θα μου στερούσε την πρόκριση. Από ένα σημείο και μετά είχα πεισμώσει και έλεγα συνέχεια από μέσα μου ότι δεν θα χάσω αυτή την ευκαιρία.

Αισθάνεσαι την ανάγκη να ευχαριστήσεις κάποιους ανθρώπους γι’ αυτή τη μεγάλη στιγμή της καριέρας σου;

Τον προπονητή μου τον Milan Matic, ο οποίος δυστυχώς δεν βρίσκεται όλο το χρόνο μαζί μας, καθώς ζει στη Σερβία. Ωστόσο είναι ένας από τους καλύτερους ανθρώπους που γνωρίζω.

Είχαμε γνωριστεί πριν από επτά χρόνια, αλλά εμένα με προπονεί τα τελευταία έξι χρόνια καθώς για ένα χρόνο ήμουν εκτός δράσης λόγω ενός τραυματισμού. Όταν επέστρεψα ήμουν πολύ φοβισμένη. Κι όμως πίστεψε σε μένα και με βοήθησε σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Μπορώ να πω ότι αν δεν ήταν αυτός για να μου δώσει την απαραίτητη ώθηση δεν νομίζω ότι θα τα κατάφερνα. Αρκετοί άνθρωποι έχουν πιστέψει σε μένα, όμως θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό ο προπονητής σου να πιστεύει σε σένα.

Φυσικά εκτός από τον προπονητή μου θέλω να πω ένα πολύ μεγάλο «ευχαριστώ» στη μητέρα μου και στη γιαγιά μου. Χωρίς τις δικές τους θυσίες δεν θα μπορούσα να είχα κάνει τίποτα απολύτως.

Αλεξάνδρα σε ευχαριστούμε πολύ και σου ευχόμαστε όλα να πάνε καλά και να μπορέσεις στο Sochi να εκπληρώσεις τους στόχους σου

Κι εγώ σας ευχαριστώ. Να είστε καλά.