Ποδηλασία – Tour de France 2015: Η παρουσίαση του φετινού αγώνα

Συνολικά η διαδρομή περιλαμβάνει 7 ορεινά ετάπ και 5 ορεινούς τερματισμούς στο σύνολο των 3.360 χλμ. με τον αγώνα να ξεκινάει στην Ουτρέχτη στις 4 Ιουλίου και να ολοκληρώνεται στο Παρίσι στις 26 του μήνα, στην επέτειο των 40 ετών από τον πρώτο τερματισμό του Tour στο Champs Élysées.

Παρά το ότι το μεγαλύτερο βάρος έχει δοθεί στους σπεσιαλίστες στις ανηφόρες, η διαδρομή είναι γεμάτη με κάθε είδους δοκιμασία με στόχο να προκαλέσουν εκπλήξεις και να επιβραβεύσουν αυτούς τους ποδηλάτες που θα αντέξουν. Ο σχεδιασμός της διαδρομής φέρει την υπογραφή του Christian Prudhomme και του Thierry Gouvenou, με τους δύο άνδρες να διασφαλίζουν ότι οι διεκδικητές της κίτρινης φανέλας θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση από την πρώτη ημέρα και τη χρονομέτρηση των 13,8 χλμ.

Οι προκλήσεις είναι πολλές στα 8 ετάπ που ακολουθούν, με την πιο σημαντική στον ανηφορικό τερματισμό του Huy την 3η ημέρα, ενώ την επόμενη ημέρα ακολουθεί το πλακόστρωτο των 13 χλμ. του Paris-Roubaix. Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι ο ανηφορικός τερματισμός το δεύτερο Σάββατο του αγώνα στο Mur de Bretagne. Μετά από αυτά και πριν την πρώτη ημέρα ξεκούρασης, την ένταση θα αυξήσει ένα σύντομο ετάπ ομαδικής χρονομέτρησης.

Στο πρόγραμμα υπάρχουν και τρεις δύσκολες ημέρες στα Πυρηναία, περιλαμβανομένου ενός πολύ δύσκολου τερματισμού στο Plateau de Beille, που διασφαλίζει πλούσια δράση σε μεγάλο υψόμετρο. Ακολουθεί η 2η ημέρα ξεκούρασης και τρεις ορεινοί τερματισμοί στις Άλπεις. Ο πρώτος είναι στο Pra Loup, όπου ο Γάλλος Romain Bardet πήρε πρόσφατα τη νίκη στο Critérium du Dauphiné, ο δεύτερος στο La Toussuire και ο τρίτος στο Alpe d’Huez, που για πρώτη φορά βρίσκεται στην προτελευταία ημέρα του αγώνα.

Τα μεγάλα φαβορί

Όπως πέρσι έτσι και φέτος ο Vincenzo Nibali αναμένεται να παλέψει για τον τίτλο. Στόχος του είναι να ξαναβρεθεί σε καλή κατάσταση και σίγουρα με την περσινή του εμφάνιση δεν θα υποτιμηθεί-σε καμία περίπτωση- από τους αντιπάλους του.

Από την άλλη ο Alberto Contador κέρδισε το Giro d’Italia στα τέλη Μαϊου, ενώ λίγο αργότερα επέστρεψε στις νίκες στο Route du Sud. Η ορεινή φύση του αγώνα ταιριάζει στον «El Pistolero», είναι ωστόσο σε θέση να κερδίσει δεύτερο Grand Tour μέσα σε 2 μήνες κάτι που δεν έχει κάνει κανένας ποδηλάτης από το 1998;

Η νίκη του Chris Froome στο Critérium du Dauphiné δείχνει ότι ο 30χρονος Βρετανός έχει ξαναβρεί ρυθμό. Ο Froome κέρδισε τα 2 τελευταία ορεινά ετάπ ενώ πολύ καλή επίδοση είχε παράλληλα και η ομάδα του. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να αποφύγει τις ατυχίες της πρώτης εβδομάδας που τον χτύπησαν πέρσι.

Για κάποιους, άλλους ο Nairo Quintana είναι το μεγαλύτερο φαβορί, αλλά έχει αγωνιστεί μόλις για τέσσερις ημέρες τους τελευταίους 2 μήνες, τερματίζοντας πίσω από τον Contador στο Route du Sud. Ο Quintana πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα αυτής της περιόδου προετοιμαζόμενος στο μεγάλο υψόμετρο της χώρας του, της Κολομβίας, όπως και πέρσι προτού κατακτήσει το Giro.

Τα αουτσάιντερ

Ο Thibaut Pinot πήρε την 3η θέση γενικής πέρσι και πλέον δείχνει γεμάτος αυτοπεποίθηση ως ηγέτης της ομάδας του, με τον ποδηλάτη της FDJ να καταλαμβάνει την 4η θέση στο Tour de Suisse, σε έναν αγώνα που, όμως, δεν είχε ορεινά ετάπ.

Ο Jean-Christophe Péraud, ο οποίος κέρδισε το Criterium International τον Μάρτιο κατετάγη 2ος πέρσι, ωστόσο δεν έχει καταφέρει να ξαναβρεί ρυθμό. Ο συναθλητής του στην Ag2r La Mondiale, ο Romain Bardet, είναι πιο πιθανό να μπει σφήνα στους τέσσερις μεγάλους μετά την επιτυχία του στο Dauphiné και στο Pra Loup. Εκείνη την ημέρα ο Tejay van Garderen πήρε την πρώτη θέση γενικής στο Dauphiné. Ο ποδηλάτης της BMC νικήθηκε από τον Chris Froome στο τελευταίο ετάπ, δείχνοντας ότι παραμείνει ο κορυφαίος Αμερικανός, μπροστά από τον Andrew Talansky της Cannondale-Garmin.

Η κυρίως ορεινή διαδρομή ταιριάζει στους Ισπανούς βετεράνους Joaquim Rodríguez και Alejandro Valverde, ωστόσο είναι πιθανό να εστιάζουν στις νίκες σε ετάπ και όχι στην κίτρινη φανέλα. Ο Rui Costa, ο ποδηλάτης που νίκησε τους δύο Ισπανούς και κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο το 2013, μπορεί να ελπίζει σε έναν καλό τερματισμό στη γενική μετά την 3η θέση του στο Dauphiné.

Η διαδρομή

  • 3.360 χλμ. 21 ετάπ, 4-26 Ιουλίου
  • 9 ετάπ ευθείας, 3 ανηφορικά ετάπ, 7 ορεινά ετάπ με 5 ορεινούς τερματισμούς
  • Ο αγώνας αρχίζει με την ατομική χρονομέτρηση των 13,8 χλμ. στην Ουτρέχτη
  • Το 9ο ετάπ είναι ομαδικής χρονομέτρησης στη Βρετάνη με μήκος 28 χλμ.

Σημαντικά ετάπ

Ετάπ 4: Είναι ασύνηθες για το Tour να περιλαμβάνει πλακόστρωτα σε διαδοχικές διοργανώσεις, αλλά μετά το περσινό χάος στη λάσπη όπου ο Vincenzo Nibali διακρίθηκε, το πλακόστρωτο επιστρέφει. Οι προβλέψεις είναι ανοικτές καθώς στη συγκεκριμένη επιφάνεια τα πάντα είναι ανοικτά.

Ετάπ 10: Ο τερματισμός στο 10ο ετάπ στο Plateau de Beille μπορεί να είναι δυσκολότερος αλλά το πρώτο ορεινό ετάπ κάθε Grand Tour πάντα παρουσιάζει μερικές εκπλήξεις. Η πιθανότητα είναι ακόμα μεγαλύτερη καθώς το ετάπ διεξάγεται μετά από μία ημέρα ξεκούρασης όπου οι ποδηλάτες εμφανίζονται λιγότερο συγκεντρωμένοι. Το La Pierre St Martin αποτελεί επίσης ένα νέο μέρος τερματισμού, που αυξάνει τη δυσκολία.

Ετάπ 17: Μία ημέρα με ξεχωριστή σημασία για τους Γάλλους λόγω της νίκης του Bernard Thévenet επί του Eddy Merckx το 1975. Μπορεί αυτές οι ανηφόρες να μην είναι οι σκληρότερες των Άλπεων, αλλά η κατηφόρα μετά το Allos έχει εξαιρετικά μεγάλο βαθμό δυσκολίας.

Ετάπ 20: Το Alpe d’Huez αποτελεί κάτι παραπάνω από μία δοκιμασία. Είναι η τελευταία ευκαιρία για μία ανατροπή στη μάχη για την κίτρινη φανέλα.

Η μάχη για την πράσινη φανέλα

Τη φανέλα αυτή φορά ο ποδηλάτης που δείχνει τη μεγαλύτερη σταθερότητα μεταξύ των πρώτων που τερματίζουν σε κάθε ετάπ, που παίρνει τους περισσότερους πόντους στον τερματισμού, που συνήθως είναι οι καλύτεροι σπρίντερ του peloton. Φέτος η μάχη αναμένεται να είναι ακόμα πιο έντονη λόγω των 9 ετάπ ευθείας. Η κατάσταση αυτή ευνοεί τους καθαρόαιμους σπρίντερ όπως τον Mark Cavendish, τον Marcel Kittel και τον Alexander Kristoff, σε αντίθεση με τον τρεις φορές πρωταθλητή πόντων Peter Sagan.

Η «χρυσή» βίβλος

Όλοι οι νικητές από το 1903

2014 Vincenzo Nibali (Ιταλία)

2013 Chris Froome (Βρετανία)

2012 Bradley Wiggins (Βρετανία)

2011 Cadel Evans (Αυστραλία)

2010 Andy Schleck (Λουξεμβούργο) ***

2009 Alberto Contador (Ισπανία)

2008 Carlos Sastre (Ισπανία)

2007 Alberto Contador (Ισπανία)

2006 Oscar Pereiro (Ισπανία) **

2005 *

2004 *

2003 *

2002 *

2001 *

2000 *

1999 *

1998 Marco Pantani (Ιταλία)

1997 Jan Ullrich (Γερμανία)

1996 Bjarne Riis (Δανία)

1995 Miguel Indurain (Ισπανία)

1994 Miguel Indurain (Ισπανία)

1993 Miguel Indurain (Ισπανία)

1992 Miguel Indurain (Ισπανία)

1991 Miguel Indurain (Ισπανία)

1990 Greg LeMond (ΗΠΑ)

1989 Greg LeMond (ΗΠΑ)

1988 Pedro Delgado (Ισπανία)

1987 Stephen Roche (Ιρλανδία)

1986 Greg LeMond (ΗΠΑ)

1985 Bernard Hinault (Γαλλία)

1984 Laurent Fignon (Γαλλία)

1983 Laurent Fignon (Γαλλία)

1982 Bernard Hinault (Γαλλία)

1981 Bernard Hinault (Γαλλία)

1980 Joop Zoetemelk (Ολλανδία)

1979 Bernard Hinault (Γαλλία)

1978 Bernard Hinault (Γαλλία)

1977 Bernard Thevenet (Γαλλία)

1976 Lucien Van Impe (Βέλγιο)

1975 Bernard Thevenet (Γαλλία)

1974 Eddy Merckx (Βέλγιο)

1973 Luis Ocana (Ισπανία)

1972 Eddy Merckx (Βέλγιο)

1971 Eddy Merckx (Βέλγιο)

1970 Eddy Merckx (Βέλγιο)

1969 Eddy Merckx (Βέλγιο)

1968 Jan Janssen (Ολλανδία)

1967 Roger Pingeon (Γαλλία)

1966 Lucien Aimar (Γαλλία)

1965 Felice Gimondi (Ιταλία)

1964 Jacques Anquetil (Γαλλία)

1963 Jacques Anquetil (Γαλλία)

1962 Jacques Anquetil (Γαλλία)

1961 Jacques Anquetil (Γαλλία)

1960 Gastone Nencini (Ιταλία)

1959 Federico Bahamontes (Ισπανία)

1958 Charly Gaul (Λουξεμβούργο)

1957 Jacques Anquetil (Γαλλία)

1956 Roger Walkowiak (Γαλλία)

1955 Louison Bobet (Γαλλία)

1954 Louison Bobet (Γαλλία)

1953 Louison Bobet (Γαλλία)

1952 Fausto Coppi (Ιταλία)

1951 Hugo Koblet (Ελβετία)

1950 Ferdi Kubler (Ελβετία)

1949 Fausto Coppi (Ιταλία)

1948 Gino Bartali (Ιταλία)

1947 Jean Robic (Γαλλία)

1939 Sylvere Maes (Βέλγιο)

1938 Gino Bartali (Ιταλία)

1937 Roger Lapebie (Γαλλία)

1936 Sylvere Maes (Βέλγιο)

1935 Romain Maes (Βέλγιο)

1934 Antonin Magne (Γαλλία)

1933 Georges Speicher (Γαλλία)

1932 Andre Leducq (Γαλλία)

1931 Antonin Magne (Γαλλία)

1930 Andre Leducq (Γαλλία)

1929 Maurice De Waele (Βέλγιο)

1928 Nicolas Frantz (Λουξεμβούργο)

1927 Nicolas Frantz (Λουξεμβούργο)

1926 Lucien Buysse (Βέλγιο)

1925 Ottavio Bottecchia (Ιταλία)

1924 Ottavio Bottecchia (Ιταλία)

1923 Henri Pelissier (Γαλλία)

1922 Firmin Lambot (Βέλγιο)

1921 Leon Scieur (Βέλγιο)

1920 Philippe Thys (Βέλγιο)

1919 Firmin Lambot (Βέλγιο)

1914 Philippe Thys (Βέλγιο)

1913 Philippe Thys (Βέλγιο)

1912 Odile Defraye (Βέλγιο)

1911 Gustave Garrigou (Γαλλία)

1910 Octave Lapize (Γαλλία)

1909 Francois Faber (Λουξεμβούργο)

1908 Lucien Petit-Breton (Γαλλία)

1907 Lucien Petit-Breton (Γαλλία)

1906 Rene Pottier (Γαλλία)

1905 Louis Trousselier (Γαλλία)

1904 Henri Cornet (Γαλλία)

1903 Maurice Garin (Γαλλία)

*** Ο Ισπανός Alberto Contador έχασε τον τίτλο καθώς βρέθηκε θετικός σε απαγορευμένη αναβολική ουσία κατά τη διάρκεια του αγώνα του 2010.

** Ο Αμερικανός Floyd Landis έχασε τον τίτλο καθώς βρέθηκε με μη φυσιολογικά επίπεδα τεστοστερόνης κατά τη διάρκεια του αγώνα του 2006.

* Ο Αμερικανός Lance Armstrong έχασε τους 7 τίτλους από το 1999 ως το 2005 λόγω ντόπινγκ. Οι τίτλοι δεν δόθηκαν σε άλλον ποδηλάτη.