Πάλη – Από τον Πέτρο Γαλακτόπουλο στη Μαρία Πρεβολαράκη…

Εκείνος ήταν ο πρώτος Έλληνας παλαιστής που το 1974 στο Κατοβίτσε (Πολωνία) κατάφερε να ανέβει όχι απλά στο βάθρο ενός Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, αλλά και στην κορυφή επικρατώντας του Σοβιετικού Kasim Chalilov στην κατηγορία των 74κ.

Εκείνη, σημείωσε την πιο πρόσφατη ελληνική επιτυχία κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στη διοργάνωση του 2014 στη Βάνταα (Φινλανδία) γνωρίζοντας την ήττα στον τελικό από τη Ρωσίδα Maria Gurova στην κατηγορία των 53κ.

Πολλέ και ωραίες ιστορίες από την ελληνική πάλη στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Μπορεί λίγο αργότερα κάποιοι από τους «ήρωες» της εποχής εκείνης να εξαφανίστηκαν από τον χάρτη, ωστόσο κατάφεραν να αφήσουν το στίγμα τους μέσα από τους αγώνες και τις προσπάθειές τους.

Οι περισσότεροι, ωστόσο είναι ακόμα εδώ. «Θρυλικοί» πλέον έχουν τόσα να πουν. Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Ρίγα, στο οποίο είχαμε πρεμιέρα σήμερα το πρωί, είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να θυμηθούμε όλους εκείνους που ανέβηκαν 44 φορές στο βάθρο για λογαριασμό της Ελλάδος.

Ελληνορωμαϊκή Πάλη

Θα ξεκινήσουμε από την ελληνορωμαϊκή (από που αλλού άλλωστε;). Πρώτο μετάλλιο. Και τι μετάλλιο! Χρυσό! Ο Πέτρος Γαλακτόπουλος, ένας «θρύλος» όχι μόνο για την πάλη, αλλά και γενικά για τον ελληνικό αθλητισμό, θα νικήσει στον τελικό του Κατοβίτσε στην κατηγορία των 74κ. τον Σοβιετικό Kasim Chalilov!

Δύο χρόνια αργότερα (1976) ο Γαλακτόπουλος (στην ίδια κατηγορία) θα ανέβει και πάλι στο βάθρο κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο. Όμως, αυτή τη φορά δεν θα είναι ο μοναδικός Έλληνας στη διοργάνωση που θα πάρει μετάλλιο.

Το άστρο του Μπάμπη Χολίδη ανατέλλει. Μέσα στο Λένινγκραντ, όπου στην κατηγορία των 52κ. θα καταλάβει την τρίτη θέση χαρίζοντας στη χώρα μας ένα ακόμη μετάλλιο.

Μπάμπης Χολίδης, Στέλιος Μυγιάκης, Γιώργος Ποζίδης. Τρεις παλαιστές, τους οποίους θα χαρούμε για μια γεμάτη δεκαετία. Ειδικά στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα οι τρεις τους θα πάρουν ακόμη πέντε μετάλλια μέχρι το 1986 με τον Χολίδη να παίρνει το ασημένιο στον Πειραιά στην κατηγορία των 57κ.

Ο Στέλιος Μυγιάκης με τον Πέτρο Γαλακτόπουλο

Από τους τρεις μόνο ο Μυγιάκης είχε μπορέσει να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης. Αυτό έγινε το 1979 στο Βουκουρέστι με τον Έλληνα παλαιστή να επικρατεί στην κατηγορία των 62κ.

Από το 1986 μέχρι το 1992 η ελληνορωμαϊκή πάλη θα πανηγυρίσει σημαντικές διακρίσεις, αλλά όχι μετάλλια. Μέχρι το ευρωπαϊκό της Κοπεγχάγης. Εκεί ο Ισαάκ Θεοδωρίδης θα φέρει στη χώρα μας το χάλκινο μετάλλιο στα 57κ.

Το 1994 η διοργάνωση φιλοξενείται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα και πρώτη στην Αθήνα. Εκεί δύο παλαιστές μας θα βρεθούν στους τελικούς των 100 και 57 κιλών αντίστοιχα.

Ο λόγος για τον Αλέξανδρο Τριανταφυλλίδη, ο οποίος ηττήθηκε στον τελικό (100κ.) κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο, ενώ το ίδιο χρώμα είχε και το μετάλλιο του Αριστείδη Αρουτίκ στα 57κ.

Από το 1994 και για δέκα χρόνια η ελληνική πάλη βρίσκει και πάλι ρυθμό. Οι επιτυχίες δεν έχουν σταματημό και τα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πέφτουν βροχή.

Μάλιστα την πρωτοχρονιά του 1995 στη διοργάνωση της Μπεσιανιό (Γαλλία) ο Ιωάννης Αγκατζανιάν θα χαρίσει στην Ελλάδα το δεύτερο χρυσό μετάλλιο μετά από εκείνο του Μυγιάκη το 1979.

Την επόμενη χρονιά (Βουδαπέστη) και πάλι ο Αγκατζανιάν κατάφερε να φτάσει στον τελικό (στην κατηγορία των 48κ.), αλλά αυτή τη φορά αρκέστηκε στο ασημένιο μετάλλιο.

Το 1997 στη Φινλανδία ο νυν πρόεδρος της ομοσπονδίας, Κώστας Θάνος θα πάρει το χάλκινο μετάλλιο στα 97κ., ενώ το 1999 στη Σόφια ο Δημήτρης Αβράμης θα ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου στην κατηγορία των 76 κιλών.

Σοφιανίδης vs Karelin!

Στην ίδια διοργάνωση και στα 130κ. ο Τάσος Σοφιανίδης θα κάνει την καλύτερη εμφάνιση της ζωής του στον τελικό απέναντι στον κορυφαίο (ίσως) παλαιστή όλων των εποχών τον Alexandar Karelin των εννέα συνεχόμενων παγκοσμίων τίτλων και των 12 ευρωπαϊκών, αλλά και των τριών χρυσών ολυμπιακών μεταλλίων!

Alexandar Karelin

Ο Σοφιανίδης μάλιστα ανέβηκε στο ταπί με τόση μεγάλη αυτοπεποίθηση, παίρνοντας το πρώτο σημείο του αγώνα! Το οξύμωρο ήταν ότι κανένας παλαιστής δεν μπορούσε να φανταστεί να παίρνει σημείο από τον Karelin.

Η κίνηση αυτή του Σοφιανίδη ανάγκασε τον Ρώσο να τον κοιτάξει με θαυμασμό. Η συνέχεια του τελικού άνηκε στη «ρώσικη αρκούδα», με τον Σοφιανίδη ωστόσο να μένει στην ιστορία ως ένας παλαιστής που τα έβαλε με τον Karelin. Και πιστέψτε μας δεν ήταν αρκετοί αυτοί που τα έβαλαν…

Από το 1999 και μετά ακολούθησαν ακόμη τρία μετάλλια για τα ελληνικά χρώματα. Το πρώτο ήταν τέσσερα χρόνια αργότερα στο Βελιγράδι με τον Ξενοφών Κουτσιούμπα να φτάνει στο τρίτο σκαλί του βάθρου στην κατηγορία των 120κ. Το 2004 στη Σουηδία ήρθαν τα πιο πρόσφατα μετάλλια στην ελληνορωμαϊκή σε επίπεδο Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.

Ο Δημήτρης Αβράμης έφτασε μια ανάσα από το χρυσό κατακτώντας ωστόσο τη δεύτερη θέση στην κατηγορία των 84 κιλών, ενώ στην ίδια διοργάνωση ο Αρτιόμ Κιουρεγκιάν πήρε το ασημένιο στα 55 κιλά.

Ελεύθερη Πάλη

Μπορεί στην ελεύθερη πάλη η χώρα μας να μην έχει πανηγυρίσει κάποιο χρυσό μετάλλιο, ωστόσο από το 1987 μέχρι το 2008 έχει καταφέρει να ανέβει 12 φορές στο βάθρο.

Η αρχή έγινε το 1987 στη Βουλγαρία με τον Γιώργο Αθανασιάδη, ο οποίος έφτασε μέχρι τον τελικό, κατακτώντας τελικά το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία των 68 κιλών. Το πρώτο ελληνικό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην ελεύθερη πάλη.

Χρειάστηκε να περάσουν 11 χρόνια για να ξαναδούμε Έλληνα παλαιστή στο βάθρο της συγκεκριμένης διοργάνωσης. Ήταν το 1998 με τους Αφταντίλ Ξανθόπουλο στα 97 κιλά και τον Αμιράν Καρντάνοφ, στα 54 να ανεβαίνουν στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο ευρωπαϊκό της Μπρατισλάβα.

Αμιράν Καρντάνοφ

Κι ενώ ο Ξανθόπουλος δεν κατάφερε να ξαναφτάσει τόσο ψηλά στη διοργάνωση, παίρνοντας τον δικό του δρόμο, ο Καρντάνοφ θα «ξαναχτυπούσε» αρκετές φορές χαρίζοντας στη χώρα μας ακόμη τρία μετάλλια (2001, 2003, 2006).

Το 2004 στην Άγκυρα θα έρθει η ώρα του Λάζαρου Λοϊζίδη στην κατηγορία των 84 κιλών, όπου και θα κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο. Στην ίδια διοργάνωση θα εμφανιστεί ο Εμζάριος Μπεντίδης. Εξαιρετική εμφάνιση στην κατηγορία των 74κ. και τρίτο σκαλί του βάθρου. Ο Μπεντίδης έμελλε να είναι και ο τελευταίος που ανέβηκε σε βάθρο σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Βάρνα, 2005. Στάθης Τοπαλίδης κατηγορία 120 κιλών. Χάλκινο μετάλλιο με τον Έλληνα παλαιστή να πραγματοποιεί μια συγκλονιστική εμφάνιση. Τον επόμενο χρόνο στη Μόσχα θα έρθει και πάλι η σειρά του Καρντάνοφ στα 55κ. όπου θα πάρει την τρίτη θέση, ενώ το 2007 στη Σόφια και το 2008 στο Τάμπερε ο Μπεντίδης θα χαρίσει στη χώρα μας ακόμη δύο χάλκινα μετάλλια στην κατηγορία των 74 κιλών. Το σύνολο 12 μετάλλια στην ελεύθερη πάλη με 3 ασημένια και 9 χάλκινα.

Γυναίκες

Εντυπωσιακές εμφανίσεις είχαμε όμως και στην κατηγορία των γυναικών. Μεγάλες αθλήτριες, σπουδαίες εμφανίσεις και σύνολο 13 μετάλλια είναι μια εξαιρετική συγκομιδή. Και ακόμα συνεχίζουμε, καθώς μετά τη μεγάλη Σοφία Παμπουρίδου των τεσσάρων μεταλλίων, ακολουθεί η Μαρία Πρεβολαράκη με πολλές και σημαντικές επιτυχίες.

Ωστόσο το πρώτο ελληνικό μετάλλιο δεν ήρθε από καμία από τις παραπάνω, αλλά από την Ευαγγελία Νικολάου το 1993 στο Ιβάνοβο. Μάλιστα η ελληνική αποστολή είχε επιστρέψει με δύο μετάλλια. Και τα δύο ασημένια.

Το πρώτο όπως είπαμε απο την Νικολάου στην κατηγορία των 70κ., ενώ το δεύτερο από την Ευδοκία Γρηγορίου στα 61 κιλά. Αναμφίβολα μια τεράστια επιτυχία για την γυναικεία πάλη.

Από τότε πέρασαν 8 χρόνια για να δούμε μετάλλιο από Ελληνίδα. Στη Βουδαπέστη η Σοφία Πουμπουρίδου κάνει την υπέρβαση και ανεβαίνει στο πρώτο σκαλί του βάθρου στην κατηγορία των 51 κιλών. Βάθρο και για την Κατερίνα Τσιμπανάκου, η οποία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο μετά από εντυπωσιακή εμφάνιση στα 56 κιλά.

Το 2003 στη Ρίγα, η Παμπουρίδου θα ανέβει 4 κιλά και θα αγωνιστεί στα 55κ. όπου θα φτάσει και πάλι στον τελικό όπου θα κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο χάνοντας από τη Ρωσίδα Natalya Golts.

Μαρία Πρεβολαράκη 

Η επόμενη διοργάνωση θα διεξαχθεί στη Σουηδία, με την Ελλάδα να κατακτά ακόμη ένα μετάλλιο αυτή τη φορά με τη Μυρσίνη Κολώνη στα 48 κιλά, με την Ελληνίδα αθλήτρια να ανεβαίνει στο τρίτο σκαλί του βάθρου.

Το 2005 και πάλι στην κατηγορία των 48 κιλών τη σκυτάλη από την Κολώνη θα πάρει η Φανή Ψαθά, η οποία θα κατακτήσει στη Βάρνα το χάλκινο μετάλλιο, ενώ το 2006 θα έρθει η σειρά της Αγόρω Παπαβασιλείου (αγωνίστηκε στην πρεμιέρα της φετινής διοργάνωσης) όπου στα 63 κιλά θα πάρει την τρίτη θέση.

Η ελληνική αποστολή θα πανηγυρίσει ακόμη ένα μετάλλιο στη Βάρνα, με την Ψαθά να φτάνει στον τελικό κόντρα στη Ρωσίδα Lilia Kaskarakova παίρνοντας το ασημένιο μετάλλιο.

Το 2007 (Σόφια), αλλά και το 2008 (Τάμπερε) η Σοφία Πουμπουρίδου θα κάνει μια δυναμική επιστροφή κατακτώντας δύο χάλκινα μετάλλια στην κατηγορία των 55 κιλών.

Πέντε χρόνια αργότερα θα έρθει στο προσκήνιο η εξαιρετική Μαρία Πρεβολαράκη η οποία θα φτάσει σε δύο τελικούς στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ο πρώτος κόντρα στη Σουηδή κι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην πάλη τη Sofia Mattsson, από την οποία και θα ηττηθεί κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο, ενώ την επόμενη χρονιά θα χάσει το χρυσό από τη Ρωσίδα Maria Gurova ανεβαίνοντας και πάλι στο δεύτερο σκαλί του βάθρου.