Ο αθλητισμός δεν είναι μόδα…

«Υποψήφιοι ολυμπιονίκες. Κοντά στους πρωταθλητές που μοχθούν, σε συνθήκες κρίσης, για να δώσουν ελπίδα στην Ελλάδα» Καθημερινή της Κυριακής (26/4/2012).

«Η αναχώρηση της ελληνικής αποστολής για το Λονδίνο, εν συγκρίσει με άλλες εποχές, ήταν περίπου σιωπηρή. Δίχως κραυγές, χωρίς φανφάρες και μεγαλοστομίες. Πρόκειται για μια από τις πλέον ολιγομελείς αποστολές της χώρας μας σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Αλλά ίσως αυτό να είναι και μια ευκαιρία για «δεύτερη γνωριμία» με τον υγιή αθλητισμό. Ναι, αναμφίβολα η οικονομική κρίση έχει και αρνητικές συνέπειες σε αυτό που ονομάζεται «πρωταθλητισμός».

Οι αθλητές προσπαθούν σε συνθήκες δύσκολες, με τα στάδια σε άθλια κατάσταση και τραγική συντήρηση, με τα κολυμβητήρια να διαθέτουν νερό παγωμένο και τη θέρμανση να αγνοείται σε πολλές περιπτώσεις. Ωστόσο, αυτές οι συνθήκες δυνάμωσαν τον εγωισμό των αθλητών. Εμειναν όσοι διέθεταν υγιές κίνητρο, όσοι ήθελαν να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και να κερδίσουν μετάλλιο με στόχο την καταξίωση και όχι την οικονομική ευημερία». Απόσπασμα από άρθρο της εφημερίδας  «Τα Νέα» (24/7/2012).

«…Σε αυτά τα πέτρινα χρόνια όμως που ακολούθησαν τους Αγώνες του Πεκίνου υπήρξαν και οι εξαιρέσεις των αθλημάτων που ακολούθησαν ανοδική πορεία. Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα η κωπηλασία που διπλασίασε τη συμμετοχή της, από τους πέντε στους δέκα αθλητές, παρά το γεγονός ότι αποχώρησε η «σημαία» της, ο δις ολυμπιονίκης Βασίλης Πολύμερος.

Με 8 νιόφερτους και 2 (Αλεξάνδρα Τσιάβου, Γιάννης Χρήστου) που κωπηλάτησαν και στο Πεκίνο, τα ελληνικά κουπιά διεκδικούν δεσπόζουσα θέση εντός της ελληνικής αποστολής από πλευράς διακρίσεων. Στις εξαιρέσεις και η σκοποβολή που σημάδεψε 3 ολυμπιακά εισιτήρια ενώ στο Πεκίνο είχε μόλις μία παρουσία. Και οι τρεις σκοπευτές (Μίττας, Μαυρομμάτης, Δούκα) θα πάρουν το ολυμπιακό βάπτισμα του πυρός στο Λονδίνο». Απόσπασμα από την ηλεκτρονική εφημερίδα «Το Βήμα» (22/07/2012).

Θα μπορούσα να είχα γεμίσει όλο το άρθρο με αποσπάσματα όλων των εφημερίδων, πολιτικών και αθλητικών, με όλα αυτά τα κείμενα που βλέπουμε και διαβάζουμε κάθε τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, χωρίς να έχω την πρόθεση να προσβάλω κανέναν, θεωρώ ότι οι συγκεκριμένες εφημερίδες έχουν το μεγαλύτερο μέρισμα των Ελλήνων αναγνωστών, άρα και το μεγαλύτερο βάρος.

Σίγουρα,  το καλοκαίρι δεν είναι «φιλικό» με την επικαιρότητα, καθώς παρά την «κρίση» το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων βρίσκεται εν μέσω θερινής ραστώνης, ωστόσο οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι ένα «επίκαιρο θέμα» για να γεμίσουν τα πρωτοσέλιδα με αμέτρητα αφιερώματα στους Έλληνες αθλητές που παρέλασαν στο στίβο του Ολυμπιακού σταδίου την περασμένη Παρασκευή.

Τα παραπάνω αποσπάσματα αποδεικνύουν, περίτρανα, για ποιο λόγο ο ελληνικός αθλητισμός βρίσκεται ένα σκαλί πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση. Το κλισέ «φταίμε όλοι» είναι ίσως η πιο σωστή τοποθέτηση. Με μία όμως διαφορά. Ότι στην Ελλάδα το «φταίμε όλοι» σημαίνει «φταίνε όλοι εκτός από εμάς». Το τι εννοώ με την παραπάνω φράση θα καταλάβετε στη συνέχεια.

Το γεγονός ότι όλα αυτά τα παιδιά, που δυστυχώς δεν είχαν την τύχη να κλωτσήσουν μία μπάλα στα παιδικά τους χρόνια και ασχολήθηκαν με κάτι το διαφορετικό, τα θυμόμαστε κάθε τέσσερα χρόνια (Ολυμπιακοί Αγώνες) άντε, αναλόγως το άθλημα και σε καμία μεγάλη διοργάνωση, αν κι οι 104 αθλητές και αθλήτριες που στελεχώνουν την ελληνική αποστολή έχουν πάρει τόσα μετάλλια που κανείς δεν έχει αναφέρει (γιατί δεν γνωρίζει) σε καμία από τις εφημερίδες τους.

Το μόνο που έχουν να προσφέρουν οι ελληνικές εφημερίδες στο να μάθει ο κόσμος τι μέρος του λόγου είναι αυτοί οι άνθρωποι, είναι μία αράδα 50 λέξεων για τον καθένα! Ορισμένοι δημοσιογράφοι μάλιστα δεν γνωρίζουν ούτε τα μικρά ονόματα των αθλητών μας. Κι αν δεν υπήρχε το google δεν θα γνώριζαν ούτε το πρόσωπό τους.

Ωστόσο τους θυμούνται που και που για να βγάλουν την… υποχρέωση και το «βαρύ» φορτίο που έχουν αναλάβει για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Ανατρίχιασα με το κείμενο ενός «αθλητικού» ιστότοπου, ο συντάκτης του οποίου περιέγραφε την τεράστια προσπάθεια των Ελλήνων σκοπευτών Νίκου Μαυρομάτη και Μάκη Μίτα με τον εξής «αναλυτικό» τρόπο: «Μόλις ένας βαθμός στέρησε την πρόκριση του Νίκου Μαυρομάτη στον τελικό του τουρνουά σκοποβολής στην κατηγορία Skeet.

Ο Έλληνας αθλητής πλασαρίστηκε στην ένατη θέση, ισοβαθμώντας με τον Σουηδό και τον Αμερικάνο με 119 βαθμούς, ύστερα από την τελευταία βολή που έδωσε στον Ιταλό την έκτη και τελευταία θέση με 120 βαθμούς και το εισιτήριο για τον τελικό.

Από την άλλη, μακριά από το στόχο του έμεινε ο Ευθύμιος Μίτας, ο οποίος πλασαρίστηκε στην 25η θέση».

Μόλις και μετά βίας 75 λέξεις! Για δύο παιδιά που παλεύουν όλη τη σεζόν, που γεμίζουν τη χώρα μας με διακρίσεις και μετάλλια για να έρθει ο «μίστερ 75 λέξεις»  να τους «ξεπετάξει». Μπορεί αργότερα ο ίδιος δημοσιογράφος να απορεί λέγοντας: Τι φταίει για την κατάρρευση του ελληνικού αθλητισμού;

Δεν θα μπω στον κόπο, φυσικά, να μιλήσω για τους απίστευτους τίτλους που φιλοξενούν, ειδικά τα «αθλητικά» site στις περιπτώσεις που οι αθλητές μας δεν καταφέρουν να πάρουν κάποια σημαντική διάκριση (σκεπτικό που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω). «Απογοήτευση, Καταστροφή» είναι οι light χαρακτηρισμοί απέναντι σε παιδιά που πληρώνουν από την τσέπη τους για να προετοιμαστούν όσο καλύτερα μπορούν!

Καλά, θα μου πει κάποιος, για όλη την κατάντια  του ελληνικού αθλητισμού φταίνε μόνο τα ΜΜΕ; Φυσικά και όχι! Έγραψα παραπάνω ότι «φταίμε όλοι»! Από το γονιό  που από το μαιευτήριο ντύνει το γιό του με φανέλες ποδοσφαιρικών ομάδων, μέχρι σε αυτούς που βρίσκονται στα πιο ψηλά κλιμάκια.

Φταίμε εμείς οι δημοσιογράφοι (κυρίως αθλητικοί) που ποτέ δεν καταφέραμε να κατανοήσουμε κι άλλα αθλήματα, εκτός από το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, φταίει η αθλητική παιδεία με την οποία ο καθένας έχει γαλουχηθεί από το στενό του περιβάλλον, φταίνε οι ομοσπονδίες που αντί να μασάνε την «καραμέλα» του «λεφτά δεν υπάρχουν» θα μπορούσαν τουλάχιστον να προβάλουν τις προσπάθειες των αθλητών τους (ελάχιστα επίσημα site ομοσπονδιών το πράττουν αυτό) με συχνές αναρτήσεις και όχι με μία είδηση κάθε μήνα, οι οποίες θα περιλαμβάνουν και ρεπορτάζ από τη διοργάνωση και όχι μόνο το αποτέλεσμα.

Σε συζήτηση που είχα, τον Ιούλιο του 2011, με μία υπεύθυνο Τύπου (;) συγκεκριμένης ελληνικής ομοσπονδίας (δεν υπάρχει λόγος να αναφέρω το άθλημα) τη ρώτησα να μου πει την αιτία που δεν είχαν αναρτηθεί τα αποτελέσματα των αθλητών μας που έδιναν μάχη σε μία σημαντική διοργάνωση της Πορτογαλίας.

Η απάντηση ήταν η εξής: «Λυπάμαι κύριε Σταθόπουλε αλλά επειδή τα παιδιά δεν έχουν πάει καλά μέχρι τώρα στη διοργάνωση  δυστυχώς δε θα αναρτήσουμε τα αποτελέσματα»! Αυτή την κυρία την πληρώνω (όσα την πληρώνω) εγώ, εσείς, οι αθλητές και οι γονείς αυτών! Αργότερα κατάλαβα το σκεπτικό. Μα, φυσικά επειδή, αν αποτύχει ο Έλληνας αθλητής δεν θα μπορεί να αποκτήσει ποτέ χορηγό! Δηλαδή οι χορηγοί έρχονται μόνο σε επιτυχίες! Άρα να μην απορούμε γιατί ο Χονδροκούκης- και ο κάθε Χρονδοκούκης-οδηγείται σε κατάπτυστες και ανόητες πράξεις…

Τα λάθη της Πολιτείας είναι ανώφελο να τα αναφέρω. Όλοι γνωρίζουμε, άλλος πολύ άλλος λίγο, για τη μεγάλη προσπάθεια που κάνει, ειδικά από το 2004 και μετά, για την πλήρη εξαφάνιση του ελληνικού αθλητισμού. Ωστόσο, σε κάθε ολυμπιάδα οι παραγοντίσκοι  κάνουν την εμφάνιση τους, μαζί με τις οικογένειες τους, τα εισιτήρια και την πλουσιοπάροχη διαμονή που πληρώνουμε επίσης εμείς, να στέκονται αγέρωχοι και χωρίς ίχνος ντροπής δίπλα από παιδιά που μπορεί του χρόνου να έχουν σταματήσει τον αθλητισμό εξαιτίας τους!

Φταίμε όλοι! Σωτηρία υπάρχει; Φυσικά και υπάρχει. Αρκεί να προσπαθήσουμε χωρίς κόμπλεξ, με πλήρη ανιδιοτέλεια  να σκύψουμε πάνω από αυτά τα παιδιά. Και φυσικά δεν μιλάω μόνο για τα 104 που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα στάδια του Λονδίνου.

Μιλάω για όλα τα παιδιά σε όλα τα αθλήματα για όλο το χρόνο, όχι μόνο κάθε τέσσερα. Μιλάω για τα παιδιά που πρωταγωνιστούν σε Ελλάδα και εξωτερικό, ο καθένας στο είδος του, χωρίς να υπάρχει αναγνώριση. Χωρίς να υπάρχει χώρος  στις πολιτικοποιημένες και στις οπαδικές εφημερίδες, για να αναρτηθεί η μεγάλη τους επιτυχία.

Με το να υπάρχει χρόνος στα κανάλια που, σκοπίμως, αφήνουν τη βρώμα του αθλητισμού (κυρίως του ποδοσφαίρου) να αναδυθεί προκειμένου να υπάρξει χάος και βία από ανεγκέφαλους στρατούς. Βλέπετε τα… άλλα αθλήματα δεν «πουλάνε» παρά μόνο στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

OSN team admin

Other Sports News