Άδηλον το μέλλον της πάλης…

«Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού
Κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ΄ουρανού

 Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι
Στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
Και με το αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί…»

Για όσους δεν γνωρίζουν αυτές είναι οι δύο πρώτες στροφές του Ολυμπιακού Ύμνου που ακούγεται στα ελληνικά (δεν μεταφράζονται) σε όλους τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στη δεύτερη στροφή παρατηρούμε ότι ο Κωστής Παλαμάς αναφέρεται στο αγώνισμα της πάλης, ένα από τα εννέα αθλήματα (μαζί με την ποδηλασία, την ξιφασκία, το τένις, την κολύμβηση, τον στίβο, τη γυμναστική και τη σκοποβολή) που εντάχθηκαν στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της ιστορίας, το 1896 στην Ελλάδα.

Δεν θα μπορούσα να ξεκινήσω αυτό το άρθρο με κάτι διαφορετικό, καθώς το αγώνισμα της πάλης είναι στο επίκεντρο των γεγονότων αυτές τις μέρες έπειτα από την πρόταση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) να μην τη συμπεριλάβει στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020. Η πρόταση αυτή βασίστηκε σε 39 κριτήρια, μεταξύ αυτών, της τηλεθέασης, της πώλησης εισιτηρίων, στον αριθμό των αθλητών, αλλά και στην έλξη που ασκεί η πάλη στη νεολαία.

«Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή πρότεινε να βγάλει την πάλη από τα μόνιμα αθλήματα των Ολυμπιακών Αγώνων.

Το συγκεκριμένο αγώνισμα μπήκε στη λίστα με άλλα επτά αθλήματα (Μπέιζμπολ/Σόφτμπολ, Καράτε, Ρόλερ Σπορτς, Αγωνιστική Αναρρίχηση, Γουέικμπορντινγκ, Σκουός και ΓουΣου), που θα παλέψουν για να συμπεριληφθούν στους αγώνες του 2020 ως πρόσθετο αγώνισμα.

Αυτή δεν είναι η τελική απόφαση, αλλά μία πρόταση, που έχει ως στόχο το καταλληλότερο πρόγραμμα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Το ζήτημα δεν είναι τι δεν πάει καλά με την πάλη, αλλά το τι είναι σωστό για τα 25 μόνιμα αθλήματα των Αγώνων. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο εμείς (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) βλέπουμε τα πράγματα.»

Στην πραγματικότητα ο κύριος Mark Adams κρούει τον κώδωνα του κινδύνου  προς όλες τις κατευθύνσεις και κυρίως προς την Παγκόσμια Ομοσπονδία της Πάλης (FILA).

Όπως δήλωσε και ο εκπρόσωπος Τύπου της ΔΟΕ «δεν πρόκειται για τελική απόφαση», επομένως τίποτα δεν είναι οριστικό μέχρι το νέο ψήφισμα της επιτροπής τον προσεχή Σεπτέμβριο στο Μπουένος Άιρες.

Με το άκουσμα της πρότασης ξεκίνησε μία «φρενίτιδα» ανακοινώσεων χαρακτηρίζοντας την πρόταση αυτή «ντροπή» (προσπάθησα να βρω τον πιο επιεική χαρακτηρισμό), οι οποίες συνδυάστηκαν με δημοψηφίσματα και υπογραφές κατά της εξόδου του αθλήματος από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Το κερασάκι στην τούρτα έβαλαν οι πανταχού παρόντες δημοσιογράφοι (ελληνικού και ξένου Τύπου), οι οποίοι οδηγήθηκαν σε μία διαφορετική φιλοσοφία του στυλ «είναι ντροπή να βγάλουν την πάλη την ίδια ώρα που αθλήματα όπως η επιτραπέζια αντισφαίριση, το μοντέρνο πένταθλο, το τραμπολίνο κ.α παραμένουν εντός ατζέντας», όπως έγραψε στο ιστολόγιο της US Today ο αρθρογράφος Chris Chase.

Μέγα λάθος! Κάθε άθλημα έχει το δικαίωμα να είναι μέσα στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Κάθε άθλημα έχει οπαδούς. Λίγους ή πολλούς δεν έχει καμία σημασία. Έχει ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά, που μοχθούν, που αγωνίζονται και επιθυμούν την εξάπλωση, αλλά και την εξέλιξή του.

Γενικά, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να λέει «γιατί να κοπεί από τους Ολυμπιακούς Αγώνες το τάδε άθλημα και να μην κοπεί το δείνα», όλα τα αθλήματα έχουν λόγο ύπαρξης ανεξαρτήτως δημοτικότητας.

Ακόμα πιο ακραία ήταν  η τοποθέτηση του έμπειρου και έγκριτου δημοσιογράφου Νίκου Κατσαρού ο οποίος προτείνει, μέσα από άρθρο του, να αλλάξουν όνομα οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αν αφαιρεθεί η πάλη!

Το παράπονό μου είναι ότι κανένας Έλληνας δημοσιογράφος δεν ευαισθητοποιήθηκε με το άκουσμα των περικοπών στους προϋπολογισμούς των Ομοσπονδιών που φτάνουν μέχρι και το 80% και ουσιαστικά οδηγούν τον ελληνικό αθλητισμό στην αφάνεια.

Δεν υπήρξαν επιστολές, δεν υπήρξαν διαμαρτυρίες, τα ΜΜΕ έπαιξαν το συγκεκριμένο θέμα απλά για να γεμίσουν τον προβλεπόμενο χρόνο, ενώ οι εφημερίδες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων όπως αυτή του κ. Πέτρου Λινάρδου στο Βήμα, περιόρισαν το ζήτημα σε μονόστηλα.

Αλλά αυτό το μέγα, κατά την προσωπική μου άποψη θέμα, είναι κάτι που θα επαναφέρω στο μέλλον και με μεγαλύτερη ανάλυση.

Η…ιεροσυλία της ΔΟΕ

Σαφώς και η ΔΟΕ με την πρόταση αυτή κάνει ένα ιστορικό λάθος. Μιλάμε για Ολυμπιακούς Αγώνες, μιλάμε για ιδεώδη, μιλάμε για ολυμπιακό πνεύμα. Όχι για χορηγούς, όχι για τηλεθεάσεις και φυσικά όχι για χρήματα.

Το κακό είναι ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ή Εμπορικοί Αγώνες (όπως θέλετε πείτε τους) ένα μεγάλο μέρος τους στηρίζεται στους χορηγούς οι οποίοι δαπανούν κάθε τέσσερα χρόνια τεράστια κεφάλαια.

Ως «προϊόν» η πάλη τους «βάζει» μέσα. Δεν υπάρχει τηλεθέαση, τα εισιτήρια ξεμένουν στα χέρια των διοργανωτών σε κάθε ολυμπιάδα και φυσικά δεν υπάρχουν έσοδα.  Αυτό που με θυμώνει με τη ΔΟΕ είναι ότι  ενστερνίζεται την άποψη των χορηγών, με το γνωστό αποτέλεσμα που όλοι ξέρουμε.

Το αγώνισμα της πάλης, φυσικά, δεν έχει μπει στο «μάτι» της ΔΟΕ τους τελευταίους μήνες. Η ιστορία κρατάει χρόνια από την εποχή που ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ ήταν ο ισχυρός άνδρας της επιτροπής.

Τόσο το 1996, στους Αγώνες της Ατλάντα, όσο και το 2000 (Σίδνεϊ) η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή είχε στο πίσω μέρος του μυαλού της να «ροκανίζει» σιγά-σιγά την πάλη. Μία πρόχειρη σκέψη ήταν να καταργήσει την ελληνορωμαϊκή και να μείνει το στυλ της ελευθέρας κάτι που όμως απεφεύχθη την τελευταία στιγμή.

Όπως και να έχει μιλάμε για ένα άθλημα με τεράστια ιστορία πίσω του, που έχει ξεκινήσει πριν καν υπάρξει οργανωμένος αθλητισμός και έχει ρίζες, ως άθλημα, από το 708 π.Χ. Το να προσπαθεί κάποιος να την πετάξει εκτός Ολυμπιακών Αγώνων αυτό μόνο ως ιεροσυλία μπορεί να χαρακτηριστεί.

Η ελληνική αντίδραση…

Αμέσως μετά την ανακοίνωση του Mark Adams άρχισε καταιγισμός αντιδράσεων. Πρώτα από την Παγκόσμια Ομοσπονδία (FILA), αλλά και από πολλά μέρη του πλανήτη με χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Βούλγαρου-και επτά φορές παγκόσμιου πρωταθλητή- Valentin Yordanov στα 52κ. ο οποίος έφτασε ένα βήμα πριν από την επιστροφή του χρυσού μεταλλίου των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντας (1996) στη ΔΟΕ! Και πάει λέγοντας…

Μετά από τρεις μέρες, σειρά είχε και η Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης (ΕΟΦΠ) η οποία εξέδωσε τη δική της ανακοίνωση, ενώ ακολούθησε αυτή του Γ.Γ Αθλητισμού κ. Γιάννη Ιωαννίδη.

Οι αντιδράσεις προς τη ΔΟΕ δεν σταμάτησαν εδώ, καθώς στις 26 Φεβρουαρίου 83 βουλευτές έστειλαν ανοιχτή επιστολή εκφράζοντας την πλήρη αντίρρησή τους για την εξαίρεση του αγωνίσματoς. Δηλαδή μόλις το 1/4 του ελληνικού κοινοβουλίου! Μας κοροϊδεύουν! Και αυτοί που ψήφισαν και αυτοί που δεν ψήφισαν.

Μας κοροϊδεύουν! Πώς ζητάτε κ.κ. βουλευτές την άρση της πρότασης, όταν δεν ξέρετε καν που πέφτει η Αρχαία Ολυμπία; Πως υπογράφετε μία ανοιχτή επιστολή στη ΔΟΕ όταν εσείς οι ίδιοι διαλύετε με τις περικοπές προϋπολογισμών, τον ελληνικό αθλητισμό;

Όσον αφορά το ελληνικό κοινοβούλιο η συμμετοχή του σε όλο αυτό είναι περιττή. Ποτέ δεν βοήθησε και, πιστεύω, κανένας δεν θα χρειαστεί τη βοήθειά του. Ας βοηθήσει σε σημαντικά και καίρια πόστα τον ελληνικό αθλητισμό και τότε θα τους ξαναπάρω στα σοβαρά.

Το ότι αναφέρω την αντίδραση της ελληνικής πλευράς είναι κάτι παραπάνω από λογικό καθώς η ελληνική άποψη, στο συγκεκριμένο ζήτημα έχει μεγάλη βαρύτητα, αφού το αγώνισμα της πάλης γεννήθηκε σε αυτήν τη χώρα η οποία θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να ηγείται και να συνεργάζεται στενά με την FILA στην προσπάθεια όχι μόνο στο να διασφαλιστεί το άθλημα στην ατζέντα των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και στην «αναστήλωσή» του.

Ας κοιτάξουμε και λίγο το δάσος…

Όλα τα παραπάνω είναι μέσα στα πλαίσια μίας λογικής αντίδρασης των ανθρώπων της πάλης-και όχι μόνο- με τα στοιχεία της υπερβολής, του εκνευρισμού και της πικρίας.

Ωστόσο, κανένας μέχρι τώρα δεν έχει σκεφτεί πώς θα μπορέσει αυτό το ιστορικό άθλημα να ανακάμψει, όχι απαραίτητα για να μπει στην «γκλαμουριά» των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά για να ξαναγίνει σύμβολο του αθλητισμού και του πολιτισμού.

Δεν μπορεί από τη μία η FILA να δείχνει δυσαρεστημένη και από την άλλη στην επίσημη ιστοσελίδα της να ανεβάζει κείμενα-ρεπορτάζ-άρθρα με χρονική απόσταση πέντε ημερών! Τα ίδια και χειρότερα γίνονται και στη χώρα μας.

Πώς λοιπόν να μην έχει η πάλη την «καθίζηση» στην οποία στηρίζονται τα μέλη της ΔΟΕ;

Όσο για την  ΕΟΦΠ, θα ήταν πιο χρήσιμο να βάλει πλάτη σε όλα τα προβλήματα και να παλέψει όπως αυτή γνωρίζει. Να εντάξει το αγώνισμα σε σχολικά προγράμματα, να το προβάλει με όποιο τρόπο μπορεί αυξάνοντας έτσι τη δημοτικότητά του στην Ελλάδα. Όχι με τρεις αναρτήσεις το μήνα, που περιλαμβάνει η επίσημη ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας, αλλά με διαρκή προσπάθεια.

Φυσικά δεν ζητάω σε κάθε αθλητική δραστηριότητα της πάλης να μαζεύεται 70.000 κόσμος όπως στις 25 Μαρτίου του 1896 (Καλλιμάρμαρο), αλλά τουλάχιστον να γνωρίζω πότε και πού αγωνίζονται οι αθλητές και αθλήτριες μας με πλήρες ρεπορτάζ.

Εξάλλου ο πρόεδρος της ΕΟΦΠ κ. Κωνσταντίνος Θάνος, μόνο υπερήφανους μας έχει κάνει μέχρι τώρα ως αθλητής.

Ας προσπαθήσει και ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας.

Τίποτα δεν έχει τελειώσει

Προσωπικά πιστεύω ότι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο η απόφαση θα είναι υπέρ της πάλης. Με την προϋπόθεση ότι η Τουρκία, όπως όλα δείχνουν, θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2020, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τη ΔΟΕ να αφήσει εκτός προγράμματος ένα άθλημα το οποίο είναι πολύ δημοφιλές στη γείτονα χώρα.

Αλλά ακόμα και έτσι να μη γίνει, η πάλη μπορεί να συμπεριληφθεί ξανά στα 25 αθλήματα.

Αρκεί αυτό το πάθημα να γίνει μάθημα σε όλους όσους έχουν αφήσει την πάλη στον «αυτόματο πιλότο» και νομίζουν ότι με τα 2500 χρόνια ιστορίας θα εξασφαλίσουν άλλα τόσα με το έτσι θέλω…

 OSN team
admin
Other Sports News