Για τον Νεκτάριο…

10275327_1529323570713163_8908786832494515353_o-1

Συμπληρώθηκαν 82 ημέρες από τον ξαφνικό χαμό του Νεκτάριου Δράκου, ενός ανθρώπου που αγαπήθηκε πολύ και αγάπησε περισσότερο...Ένα μικρό ταξίδι στο παρελθόν του «Οβελίξ» με συνοδοιπόρο αυτόν που ήταν δίπλα του συνεχώς τα τελευταία 4 χρόνια, Γιάννη Πλατανησιώτη

«Ό,τι κάνουμε μόνο για τον εαυτό μας, πεθαίνει μαζί μας. Ό,τι κάνουμε για τους άλλους και τον κόσμο, παραμένει και είναι αθάνατο». Albert Pike, 1809-1891.

Θα μπορούσα με αυτό το απόφθεγμα να τελειώσω κι αυτό το άρθρο. Κι αυτό γιατί τα παραπάνω λόγια του Αμερικανού δικηγόρου, αντιπροσωπεύουν απόλυτα τον Νεκτάριο Δράκο. Αυτός ήταν ο «Νέκος».

Ένας άνθρωπος που ήθελε να χωρέσει μέσα στη καρδιά του όλον τον κόσμο. Ακόμα κι αυτούς που δεν έπρεπε. Το ειρωνικό ήταν ότι αυτή η μεγάλη καρδιά τον πρόδωσε. Πριν από 82 ημέρες. Ξημερώματα Παρασκευής 4 Μαρτίου. Αθόρυβα, ξαφνικά, χωρίς να ενοχλήσει κανέναν. Ακόμα και τότε δεν ήθελε να ενοχλήσει…

Γέννημα θρέμμα Λαυριώτης. Ένα πολύ αγαπητό παιδί. Εύθυμος χαρακτήρας όπως επισημαίνει και ο φίλος του, ο «αδελφός» του όπως λέει και ο ίδιος, Γιάννης Πλατανησιώτης.

«Τα μαγαζιά των γονιών μας ήταν δίπλα-δίπλα. Μπορεί τότε να μην κάναμε πολύ παρέα, όμως τον γνώριζα πολύ καλά. Από μικρός ήταν ένα παιδί που κοίταζε πάντα τον διπλανό του. Εύθυμος χαρακτήρας και πολύ αγαπητός. Ήθελε να κάνει αρκετούς φίλους. Έτσι κι όταν μεγάλωσε. Ήθελε να κάνει φίλους. Νόμιζε ότι είχε πολλούς φίλους…».

Θεωρώ ότι η τελευταία φράση του Γιάννη Πλατανησιώτη έχει μια μεγάλη δόση αλήθειας. Φίλος με τον Νεκτάριο Δράκο δεν ήμουν. Όμως είχαμε μιλήσει αρκετές φορές. Μετρημένες στα δάχτυλα από κοντά, πολλές μέσω μηνυμάτων.

Όπως είχα γράψει εκείνη την μοιραία ημέρα, ήταν μάγκας. Σου μίλαγε στα ίσια και χωρίς υπεκφυγές. Σε άκουγε προσεκτικά, σε σεβόταν…Και τις δύο φορές που τον είχα δει ήταν στο King8…Και τις δύο στον πρώτο καναπέ με το που μπαίνεις στην είσοδο. Μαζί με τα φιλαράκια του.

Τον Γιάννη, τον Αλέξη κλπ. Με τους «Level». Πριν γίνουν Οne80’s… «Θάνο όταν τελειώσει η σεζόν θέλω να σου μιλήσω. Κάνουμε κάτι ωραίο, κάτι καινούριο και θα ήθελα να το συζητήσουμε», μου είχε πει λίγο πριν οι «Level» μετονομαστούν σε «One80’s. Πέρασε από πάνω να τα πούμε μαζί με τα παιδιά».

Δεν θα γίνω κουραστικός. Θα ξαναπώ ότι δεν πήγα ποτέ. Ακόμα και τότε όμως δεν κράτησε κακία. Και να είστε σίγουροι ότι αν ήταν μαζί μας (που είναι) πάλι δεν θα μου κρατούσε κακία. Σε κανένα εξάλλου δεν κρατούσε. Ακόμα και σε αυτούς που είχε κάθε δικαίωμα όχι μόνο να κρατήσει, αλλά και να κάνει πολλά περισσότερα….

Darts. Level. Πως και γιατί; Σε αυτό «ειδικός» για να απαντήσει είναι ο Γιάννης Πλατανησιώτης. «Νομίζω ότι το 2013 ξεκίνησε να παίζει darts. Ήμασταν φίλοι με τον Αλέξη και τον Σπύρο που είχαν ξεκινήσει τους «Level». Στην αρχή καθόμασταν και τους βλέπαμε ως θεατές και φυσικά ως οπαδοί.

Στη συνέχεια αποχώρησαν από την ομάδα 2-3 άτομα και μπήκαμε μέσα. Έτσι ξεκινήσαμε και γίναμε παρέα (και νταρτική) όλα τα παιδιά. Εκτός από το πρωτάθλημα ξεκινήσαμε και παίζαμε σε τουρνουά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά στο Double In-Double Out στο King8, όπου και κατέκτησε τη σειρά εκείνη, στην αρχή πρέπει να έχανε από την Εύη Νάκκα.

Να φανταστείς ότι στο πρώτο παιχνίδι μπήκε στα 35 βελάκια! “Τι κάνεις μωρή σαβούρα; Θα παίξεις βελάκια;” του είπα. “Άσε φίλε είμαι χώμα σήμερα” μου απάντησε. Κι όμως κατάφερε να κερδίσει και μετά να φτάσει στην κατάκτηση του τουρνουά. “Είδες φιλαράκι πώς ο Θεός από χώμα έφτιαξε τον άνθρωπο;” Μου είπε στο τέλος χαμογελώντας».

Ο «Οβελίξ» ξεχώρισε ως χαρακτήρας στο «χωριό των Γαλατών». Ο αγαθός, αλλά και πανέξυπνος γίγαντας, αγαπήθηκε πολύ, αλλά αγάπησε πολύ περισσότερο. Μέχρι που δεν άντεξε. Τα προβλήματα άρχισαν να εμφανίζονται όταν κάποιο βράδυ άρχισε να νιώθει ενοχλήσεις στην καρδιά. Οι εξετάσεις ήταν ξεκάθαρες… «Κολπική μαρμαρυγή».

Μια ασθένεια που θέλει πολλές «θυσίες». Και πώς να ζητήσεις από ένα παιδί 29-30 ετών να κάνει τόσες θυσίες. Αν θέλει να ζήσει πρέπει… «Ακόμα και τότε όμως δεν μας άφησε. Δεν παράτησε ποτέ την παρέα του. Δεν άφησε ποτέ τους φίλους του. Ποτέ!» θα πει ο Πλατανησιώτης.

Παρά το πρόβλημα και παρά το γεγονός ότι είχε «χάσει» τον λατρεμένο του πατέρα επίσης από καρδιά, δεν φοβήθηκε. Ίσως θα έπρεπε…Συνέχισε να χαμογελάει. Συνέχισε στους ίδιους ρυθμούς. Όχι γιατί το έπαιζε δήθεν, αλλά γιατί έτσι ήταν ο χαρακτήρας του. Ζωντανός.

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 4 Μαρτίου κι ενώ είχε διάλειμμα από τη δουλειά του, άναψε ένα τσιγάρο και «εφυγε» αθόρυβα… «Στις 23:50 της Πέμπτης είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο. Λίγες ώρες αργότερα κοίταξα το τηλέφωνό μου το οποίο είχε 37 αναπάντητες! Όταν το έμαθα έμεινα «άγαλμα» δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω ότι «έφυγε» ο αδερφός μου! «Έφυγε» το φιλαράκι μου…».

Όταν επικοινώνησα με τον Γιάννη Πλατανησιώτη, τον ρώτησα, όπως ρωτάω όλους τους darters, αν έπαιζε βελάκια εκείνη τη στιγμή. «Από τότε που «έφυγε» ο Νεκτάριος σταμάτησα τα βελάκια. Δεν μπορούσα να συνεχίσω κι αυτό γιατί έχασα το παρεάκι μου. Ο Νεκτάριος ήταν ένα μεγάλο κεφάλαιο για τη ζωή μου. Ωστόσο, θα συνεχίσω να παίζω γιατί έτσι θα ήθελε κι αυτός».

Ο Γιάννης Πλατανησιώτης ξεκίνησε να παίζει βελάκια πριν από περίπου δύο εβδομάδες κατακτώντας μάλιστα ένα τουρνουά στην Άνω Γλυφάδα το οποίο και αφιέρωσε στον Νεκτάριο. Από τη δική μου πλευρά, θέλω να κλείσω ελπίζοντας ότι θα συγχωρέσει την αδιαφορία μου από εκεί ψηλά που βρίσκετα

Νταρτς World Championship: Εύκολα ο Smith

Νταρτς

Ο Jeff Smith στο ντεμπούτο το στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του PDC, επικράτησε με 2-0 του Luke Humphries στον προκριματικό γύρο και θα αντιμετωπίσει, στο τελευταίοι παιχνίδι της βραδιάς, τον δις παγκόσμιο πρωταθλητή Gary Anderson

Πατινάζ Skate America: Τραυματισμοί και πόνος στον πάγο

Πατινάζ

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια το Skate America ήταν ο τελευταίος
αγώνας της σειράς GP… Για ορισμένους ήταν η προσπάθεια επιστροφής, για άλλους η τελευταία ευκαιρία πρόκρισης και για κάποιους μία πρόκληση που έπρεπε να ξεπεραστεί παρά τους τραυματισμούς

Copyright © 2017 Other Sports News. All rights Reserved.