Τρία πουλάκια κάθονταν…

little birds

Ο Έλληνας παίκτης των νταρτς. Ο απόλυτα χαμένος της ιστορίας των νταρτς στην Ελλάδα. Εν γνώση και αγνοία του. Κατά βάση εν αγνοία του. Δεν ενημερώνουν τον κόσμο οι διοικητικοί. Δεν μιλάω γι αυτούς που μαθαίνουν μόνοι τους τι γίνεται. Μιλάω για τους άλλους τους «πελάτες» που θα ψηφίσουν, θα πληρώσουν και θα συμφωνήσουν στηρίζοντας το Σύλλογό τους από συνήθεια...

Του Αποστόλη Πασπαλά

Δεν ξέρω τι να γράψω. Εγώ που πάντα έχω κάτι στο μυαλό μου να γράψω. Από που να ξεκινήσω γιατί δεν υπάρχει κάπου για να τελειώσω.

Θα ξεκινήσω από το 2008 το καλοκαίρι. Μιλήσαμε για ομοσπονδία με τον Χερουβείμ και την Αρετή. Ο Χερουβείμ ήταν τότε πρόεδρος του ΠΑΣΝΤ και γενικά ήθελε να κάνει πράγματα. Έβλεπε με μοντέρνο τρόπο τα βελάκια. Αυτό τον έφαγε. Με ρωτάει το πώς, του λέω την σκέψη μου. Του άρεσε. Το φέρνει στο συμβούλιο. Το απέρριψαν με λίγα λόγια και πολλή μουσική.

Το σχέδιο ήταν απλό. Σταματάς για ένα χρόνο να πληρώνεις έδρα και τα χρήματα του ενοικίου τα δίνεις σε έναν δικηγόρο και σου φτιάχνει τις ομάδες συλλόγους. Ζητάς από τις ομάδες να σου δηλώσουν 20 ιδρυτικά μέλη τις κάνεις συλλόγους και οι σύλλογοι κάνουν μια χαρούμενη ομοσπονδία. Τα βελάκια θα είχαν κατά ανάγκη οργανωθεί.

Δεν έγινε. Βρέθηκε διοικητικός που αρνήθηκε την Ομοσπονδία επειδή θα χανόταν το όνομα ΠΑΣΝΤ. Μα δεν θα χανόταν. Θα ήταν ένας σύλλογος που θα ίδρυε μια ομοσπονδία. Βέβαια θα μπορούσε να γίνει τα επόμενα χρόνια. Από τις επόμενες διοικήσεις. Δεν έγινε.

Ναι, αντί για Ομοσπονδία έφτιαξαν το σε γενικές γραμμές ανεκδιήγητο GDO. Το κύριο μέλημά του ήταν η οργάνωση των αγώνων πρόκρισης της εθνικής ομάδας και η αποστολή της στην όποια διοργάνωση θα συμμετείχε. Όλοι το θεώρησαν σαν βήμα εμπρός. Μετά από τόσα και τόσα χρόνια λειτουργίας των Συλλόγων φτιάξανε το GDO και εμείς βαρέσαμε παλαμάκια. Ολιγαρκείς οι παίκτες.

Το 2010 μαζί με την ομάδα τους Bravedarts φύγαμε από τον ΠΑΣΝΤ και πήγαμε στον ΣΥΝΤΕΛ. Αισθανόμασταν ότι δεν μας σέβονταν. Από το 2009 ξεκίνησε το παραμύθι. Που δεν πήραμε μια μέρα αναβολή να παίξουμε τελικό, να μην χαλάσει το πρόγραμμα των απονομών. Συμμορφωθήκαμε. Οι Mad Arrows και οι Rebels δεν συμμορφώθηκαν και πήγαν και παίξανε τον μικρό τελικό όποτε γουστάρανε. Κι όταν ο Μιχαήλ έπαθε κρίση στο τέλος του τελικού, φάγαμε τιμωρία, αυτός που την έπαθε κι εγώ που δεν τον συγκράτησα.

Στην πραγματικότητα η έλλειψη σεβασμού είχε να κάνει με το ότι σε μας έπαιζε ο Μιχαήλ και κάποιοι δεν τον συμπαθούσαν και μας πήρε και μας η μπάλα. Εντάξει το καταλάβαμε και φύγαμε. Ήταν ασόβαρο να βλέπεις αλλαγές διοικήσεων και συστημάτων διεξαγωγής πρωταθλημάτων και ξανά μανά και όλα αυτά να τα επιβάλουν κάποιοι εκτός διοίκησης.

Το 2010 υπήρξαν παίκτες στην ομάδα που με παρακάλεσαν να φύγουμε. Τότε ήτανε η ομάδα, τώρα όχι Ο Θεμιστοκλέους μας αντιμετώπισε επιφυλακτικά στην αρχή. Όταν βρήκα την ευκαιρία του είπα την άποψη μου περί Ομοσπονδίας και μου είπε ωραία τα λες αλλά εδώ οι ομάδες είναι λίγες. Τουλάχιστον αυτό είναι μια λογική δικαιολογία.

Και μια και τον ανέφερα αυτός ο τύπος είναι ένα φαινόμενο. Εγώ θα τον περιγράψω κι ας μην μου μιλάει μετά. Δεν έχω δει πιο ικανό στο να τρέχει καταστάσεις κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη. Δεν έχει τρόπο προσέγγισης που να μην είναι παρεξηγήσιμος. Το 70% αυτών που τον γνωρίζουν δεν τον συμπαθούν.

Θέλει να έχει τον έλεγχο και προσπαθεί να κάνει τα πάντα κι ας κλαίει ότι δεν έχει βοήθεια. Δεν θέλει βοήθεια. Αυτός θέλει να του λες ιδέες. Τις επεξεργάζεται και ξανά μανά, αλλά όταν πάρει απόφαση κάτι, γίνεται. Βλέπει εχθρούς, θέλει την αναγνώριση και αν τον αμφισβητήσεις τρελαίνεται. Αυτά είναι μια επιδερμική απεικόνιση του Θεμιστοκλέους. Αυτός, που δεν θα πάρει ποτέ τα εύσημα. Αυτά που βλέπετε όλοι σας λέω με τελική παρατήρηση ότι ο ίδιος φταίει αν τον συμπαθείς ή όχι.

Εγώ σαν παραγοντάρα των νταρτς είχα και θα έχω τον Καραγκιοζίδη που και διοίκησε και έβαλε και το χέρι στην τσέπη να καλύψει τρύπες που δημιούργησαν οι διοικήσεις του. Μετά έχω τον Ντένη τον Πηλιχό. Γιατί κατάφερε να πείσει τους παίχτες να δουν με διαφορετική οπτική το άθλημα και βρήκε τον τρόπο, να το χρηματοδοτήσει.

Ο μόνος που έκανε τους παίκτες χρηματοδότες του εαυτού τους. Η μεγαλύτερη μαγκιά τα τελευταία χρόνια στα βελάκια. Αξιοθαύμαστο και όποιος δεν κατανοεί τι γράφω , πρόβλημά του.

Τώρα διοικούν άλλοι στον ΠΑΣΝΤ. Λόγω αριθμητικής και κατά συνέπεια ποιοτικής υπεροχής πάντα ήταν πιο πλήρης σύλλογος ο ΠΑΣΝΤ. Όταν φτιάξανε το GDO ο ΠΑΣΝΤ έδωσε την διοικητική πρωτοκαθεδρία.

Τιμή του και καμάρι του. Συμμετείχε στο GDO από το οποίο αφού το χλεύασε, αποχώρησε και επιχείρησε να πάρει πίσω από την WDF την πρωτοκαθεδρία αγνοώντας και τους άλλους δύο Συλλόγους. Η σφαλιάρα της WDF έσκασε και ο ΠΑΣΝΤ δήλωσε συμόρφωση και καλή διάθεση για συνεργασία.

Η Γλυφάδα του 2000 με πάνω από 25 ομάδες και με Βιτζηλάκηδες και Βαζαίους και τόσους παικταράδες πρέπει να αγχώνεται με την εικόνα του 2015. Όχι ότι δεν έχει πολύ καλούς παίκτες τώρα. Μπορεί να έχει και καλύτερους. Αλλά γιατί η Γλυφάδα έχει την πιο ξεκάθαρη φιλοσοφία απ΄ όλους στα βελάκια και αυτήν την στιγμή δεν έχει τη θέση που της αξίζει.

Ο ΣΥΝΤΕΛ υπηρέτησε και υπηρετεί το όραμα των ιδρυτών του. Νοικοκυρεμένος Σύλλογος που βρέθηκε με καλούς παίκτες στην δύναμή του και παρουσιάζει βελτίωση σε όλους τους τομείς. Αυτή είναι η αλήθεια και δεν μπορεί να μην το παραδεχθεί κάποιος. Το κακό με τον ΣΥΝΤΕΛ είναι σαν να λέμε Θεμιστοκλέους=ΣΥΝΤΕΛ…

Οι Σύλλογοι συναντήθηκαν για να λύσουν τις όποιες διαφορές τους πριν λίγο καιρό. Περιοριστικός όρος Νο1 . Οπουδήποτε αλλού εκτός από το Δίκτυον. Από τις ισχυρότερες παπαριές ever. Γιατί όχι; Γιατί είναι η έδρα του ΣΥΝΤΕΛ. Τακτική. Πήγαν στο Replay λοιπόν που είναι η έδρα του ΣΥΝΤΕΛ. Ωραία τακτική.

Ωραία κουβέντα. Δεν ήθελαν να λυθεί το θέμα λειτουργίας του GDO, ήθελαν να βρεθεί τρόπος να βγει εθνική. Δηλαδή να βγει εθνική αλλά χωρίς να λειτουργεί αυτό που δημιουργήθηκε για να βγάζει εθνική. Ωραία λογική…

Εθνική δεν θα στέλναμε στο Μεσογειακό. Γιατί συμφωνήσανε στο ότι διαφωνούν. Το ΣΥΝΤΕΛ δεν θα έβγαζε μόνο του Εθνική γιατί δεν το ήθελαν οι παίκτες. Δεν θα ήθελαν να παίξουν χωρίς να έχουν παίξει όλοι με όλους. Ο Σαββίδης ο Πρόεδρος του Μεσογειακού άλλαξε τα δεδομένα. Πίεσε τους Έλληνες παράγοντες και τους γέμισε τύψεις για πιθανή αποτυχία του Μεσογειακού υπαιτιότητα της Ελλάδας και έκανε τον Θεμιστοκλέους να πάρει μια δύσκολη αλλά σωστή απόφαση.

Εμμένοντας στην αρχική θέση του ΣΥΝΤΕΛ περί μη συνυπογραφής των κανόνων του GDO άφησε τους άλλους δύο Συλλόγους να βγάλουν με όποιο τρόπο θέλουν Εθνική με τους παίκτες του ΣΥΝΤΕΛ να μην συμμετέχουν. Οι παίκτες της Αθήνας και της Γλυφάδας δεν είχαν και κανένα ζόρι να παίξουν μόνοι τους και βγήκε εθνική. Η πλάκα είναι το μετά.

Η Αθήνα πέταξε έξω το ΣΥΝΤΕΛ, καλύτερα που δεν παίξανε κι αυτοί θα τους ξεφτιλίζαμε, σιγά μην πηγαίνανε μόνοι τους Εθνική, θα γέλαγε ο κόσμος, λένε και λένε ενώ παράλληλα αρχηγός αποστολής είναι ο Θεμιστοκλέους. Ωραία σκέτο!

Σημαντική λεπτομέρεια. Αναφέρθηκε η ίδρυση 4 νέων Συλλόγων νταρτς. Γελάσανε όλοι με την καρδιά τους. Στο άσχημα κρυμμένο μυστικό της δημιουργίας Συλλόγων με την προοπτική ίδρυσης Ομοσπονδίας επικρατεί η άποψη ότι οι παίκτες του ΠΑΣΝΤ δεν θα ασχοληθούν και η εθνική ομάδα θα είναι μέτρια χωρίς τους παίκτες από την Αθήνα και την Γλυφάδα.

Η όποια προσπάθεια για την δημιουργία Ομοσπονδίας πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως της αξίζει και να συμμετέχουν όλοι στην δημιουργία της. Αλλά νομίζω ότι όλα έχουν να κάνουν με το ποιος το κάνει πρώτος. Εγωισμός. Με κάνει να κλαίω ότι όλα τελικά έχουν να κάνουν με τον εγωισμό.

Αυτό το τελευταίο διάστημα είδα πολλά. Συνεντεύξεις και ανακοινώσεις και ποσταρίσματα και ξανά ποσταρίσματα. Με βοήθησαν να καταλήξω σε κάποια πράγματα…

Ο ΠΑΣΝΤ είναι ο πιο παλιός σύλλογος και πιθανόν έχει και τους καλύτερους παίκτες. Ε, και; Αυτό σε τι σε κάνει ανώτερο πλην του παιχνιδιού. Ήξερα ότι τα βελάκια είναι να κοκορεύεσαι αλλά αυτό το κάνουν τα κοκόρια. Όχι οι παίκτες. Εκτός αν οι παίχτες έχουν κάτι κοινό με τα συμπαθή κατά τα άλλα πουλερικά. Μια σταλιά εγκέφαλο. Για μένα οι ΠΑΙΚΤΕΣ ήταν ΠΑΙΚΤΕΣ κι όταν έπαιζα μαζί τους 16άδα και υποβιβάζονταν και όταν πάτωναν στα διασυλλογικά και όταν έρχονταν πρώτοι.

Δεν γίνεται από την μία παικταράς και από την άλλη χαλβάς. Ακόμα και τώρα είναι η σύγκριση μεταξύ των συλλόγων και των παικτών, εμπόδιο δημιουργίας και όχι δημιουργία. Δεν υπάρχει μέτρο και δεν υπάρχει ειλικρίνεια. Αυτός είναι καλύτερος σύλλογος και αυτός είναι καλύτερος παίκτης και 7 αυγά Τουρκίας.

Για το ότι τα βελάκια είναι αναπτυγμένα ή στάσιμα φταίνε αποκλειστικά οι παίχτες. Δεν υπάρχει οργανωμένη δουλειά που φέρνει αποτελέσματα από κανέναν σύλλογο. Ατομικά ο κάθε παίκτης δουλεύει και λιώνει και έχει αποτελέσματα. Δεν έχει καμία υποστήριξη από κανέναν σύλλογο.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί παίκτες ασχολήθηκαν σοβαρότερα ή περισσότερο με τα βελάκια και είχαμε φοβερά αποτελέσματα. Καμία οργανωμένη προσπάθεια. Οι σύλλογοι δεν κατάφεραν να οργανώσουν τίποτα. Οι παίκτες το έκαναν. Η άποψη μου είναι ότι δεν ξέρουν την δύναμη τους και τους χρησιμοποιούν χρόνια τώρα. Άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο.

Παίκτης που θεωρεί ότι έχει σημασία σε ποιο σύλλογο παίζει έχει έλλειψη φαιάς ουσίας. Αυτής που θα τον κάνει να καταλάβει ότι ο σύλλογος τον έχει ανάγκη και όχι το αντίθετο. Αν θεωρεί ότι τα βελάκια του βελτιώνονται επειδή παίζει σε κάποιον συγκεκριμένο σύλλογο του συμβαίνουν δύο τινά. Πρώτον έχει ένα κάποιο δίκιο γιατί παίζει με καλούς παίκτες και οι αγώνες του έχουν μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας που ναι μεν είναι καλό αλλά είναι και πολύ κακό.

Δεύτερον δεν έχει καταλάβει ότι όλα είναι προπόνηση και εφόσον θεωρεί ότι δεν τον αφήνει ο κακός παίκτης να προπονηθεί χρίζει βοήθειας. Ο παίκτης είναι υποχρεωμένος να παίζει καλά κάτω από όποιες συνθήκες γιατί το επίπεδό του αφορά μόνο αυτόν. Τα υπόλοιπα είναι περισσότερο δικαιολογίες.

Ο Έλληνας παίκτης των νταρτς. Ο απόλυτα χαμένος της ιστορίας των νταρτς στην Ελλάδα. Εν γνώση και αγνοία του. Κατά βάση εν αγνοία του. Δεν ενημερώνουν τον κόσμο οι διοικητικοί. Δεν μιλάω γι αυτούς που μαθαίνουν μόνοι τους τι γίνεται. Μιλάω για τους άλλους τους «πελάτες» που θα ψηφίσουν, θα πληρώσουν και θα συμφωνήσουν στηρίζοντας το Σύλλογό τους από συνήθεια.

Ας ρωτήσει κάποιος τον Πηλιχό πως τον βοήθησε ο Σύλλογος του στο να πάει στο εξωτερικό και πόσο βοήθησε αυτός τον σύλλογο του. Τον Μιχαήλ, τον Κώστα τον Παντελίδη. Οι παίκτες , τα μέλη των Συλλόγων θα έπρεπε να είναι αυστηροί κριτές των εαυτών τους τώρα και όχι μετά. Ντρεσάζ.

Οι γυναίκες στα νταρτς. Έχω δει φοβερά πράγματα από τα κορίτσια. Έχω δει και την αδιαφορία τους και το ενδιαφέρον τους. Έχω δει να αδικούν τους εαυτούς τους και να τους υποστηρίζουν. Αλλά θα είναι πάντα πελάτες για τους Συλλόγους. ‘Ότι και να λένε όλοι στην πραγματικότητα τις έβλεπαν και θα τις βλέπουν σαν 50άρικα.

Μόνες τους πρέπει να αλλάξουν την ιστορία. Οι σύλλογοι δεν αγγίζουν γιατί τις θεωρούν και κατώτερες και λίγες αριθμητικά. Οι γυναίκες λοιπόν δείχνουν είτε ηθελημένα είτε άθελά τους τον δρόμο σε όλους. Εσείς αγαπητοί Σύλλογοι μας έχετε ανάγκη περισσότερο από ότι σας έχουμε εμείς.

Αυτό θα έπρεπε να είναι το σλόγκαν. Να κουρεύεστε που δεν τα βρίσκετε. Εμείς θέλουμε να παίζουμε έτσι κι αλλιώς και θα πρέπει να σεβαστείτε τα θέλω μας. Αν όχι δεν παίζουμε. Τέρμα. Για να τους δω τους Συλλόγους.

Να μην μιλήσουμε για την καταστροφή που θα υποστούν όλοι οι Σύλλογοι αν δεν τους πάνε χρήματα αυτοί που δεν πάνε για πρωτάθλημα, αυτοί που παίζουν για την στύση τους και όχι γιατί αλλιώς δεν έχουν στύση Αν πιστεύει κάποιος ή κάποια, ότι ο Σύλλογος του, στηρίζει περισσότερο από κάποιον άλλο Σύλλογο τα συμφέροντά του, δεν ξέρει τα συμφέροντά του και δεν το κατανοώ. Όλοι έχουν συγχωρεθεί για λάθη που διέλυσαν σοβαρές προσπάθειες. Θα ξανακάνουν λάθη και θα ξανασυγχωρεθούν. Και πάλι από την αρχή.

Όλα θα φέρνουν τα ίδια αδιέξοδα και τα ερωτήματα που θα καίνε τον κόσμο ανά την υφήλιο θα είναι πάντα αν η Αθήνα είναι καλύτερη από την Γλυφάδα και από το Ελληνικό. Για μια χούφτα ανθρώπους θα λένε που πήρανε αυτό το παιχνίδι και το κάνανε σκατά. Εμείς που και καλά το αγαπάμε ας το δείξουμε. Γιατί μέχρι τώρα η αγάπη μας του κάνει κακό.

Copyright © 2017 Other Sports News. All rights Reserved.