Η αμερικανική ομάδα του Ryder Cup πρέπει να ξαναβρεί το πνεύμα του 2008

usgolf-620x400

Κάθε δύο χρόνια μια μικρή ομάδα ταλαντούχων και άκρως επιτυχημένων Αμερικανών πολυεκατομμυριούχων πρέπει να στήνονται σαν παιδιά στο σχολείο και να εξηγούν γιατί δεν είναι τόσο καλοί όσο οι Ευρωπαίοι αντίπαλοί τους

Του Γιώργου Αυγερινάκη
gaugerinakis@gmail.com

Αυτό είναι το σενάριο μετά την 8η ήττα στις τελευταίες 10 διοργανώσεις, αλλά παρά τις πολυάριθμες αναλύσεις δεν φαίνεται να υπάρχει ευδιάκριτος λόγος που τα τελευταία 20 χρόνια η αμερικανική ομάδα παρουσιάζει αυτή την εικόνα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 όταν η Ευρώπη άρχισε να παίρνει μερικές νίκες μετά από δεκαετίες απόλυτης αμερικανικής κυριαρχίας, παρέμενε η αίσθηση της έκπληξης κάθε φορά όταν οι Αμερικανοί έχαναν από τους Ευρωπαίους.

Αυτή την εποχή ωστόσο με τους περισσότερους κορυφαίους Ευρωπαίους να αγωνίζονται στο αμερικανικό PGA Tour και με τα ευρωπαϊκά ονόματα να κυριαρχούν στην παγκόσμια κατάταξη του αθλήματος, οι Αμερικανοί ήταν εκείνοι που πήγαν στο Ryder Cup με την ελπίδα να κάνουν την έκπληξη. Συχνά οι διαφορές είναι πολύ μικρές μεταξύ των ομάδων και ελάχιστα χτυπήματα μπορεί να κρίνουν ένα τουρνουά αλλά αυτό δεν συνέβη φέτος με την Ευρώπη να φτάνει στη νίκη με το εμφατικό 16-1/2 – 11-1/2.

Οι Αμερικανοί ήταν καλύτεροι στα fourballs αλλά γνώρισαν την συντριβή με 7-1 στα foursomes ενώ ηττήθηκαν και στα μονά. Ενώ οι νικήτριες ομάδες έχουν την τάση να είναι χαρούμενες και ικανές να ξεπερνούν τα μικρά προβλήματα, εξ ορισμού οι ηττημένες πρέπει να αναζητήσουν εξηγήσεις. Αυτό που γινόταν σαφές στην εξέλιξη του διημέρου ήταν ότι οι Ευρωπαίοι, περιλαμβανομένου του αρχηγού Paul McGinley και των πέντε πολύπειρων υπαρχηγών του έδειξαν να είναι μία ομάδα φίλων που διασκεδάζουν.

Ενώ πολλοί Αμερικανοί αναμφίβολα τα πήγαν καλά και απόλαυσαν την εβδομάδα, οι κακές σχέσεις μεταξύ του αρχηγού Tom Watson και ορισμένων παικτών του ήταν παραπάνω από εμφανείς. Αυτό αποδείχθηκε όταν ο Phil Mickelson εξαπέλυσε λεκτική επίθεση στις μεθόδους του 65χρονου, λέγοντας ότι ήταν ιδιαίτερα εκνευρισμένος από την σχέση τους με τους παίκτες. Αυτή η έλλειψη ομαδικού πνεύματος ακούγεται όλο και περισσότερο για την αμερικανική ομάδα.

Παρόλα αυτά, όταν ο 9 φορές βετεράνος του Ryder Cup Jim Furyk ρωτήθηκε για το αν μπορεί να εξηγήσει το αρνητικό σερί, ίσως άθελά του να αποκάλυψε ότι ο ατομισμός που γενικότερα χαρακτηρίζει τους πιο επιτυχημένους γκολφέρ ίσως να παραμένει δυνατός στην αμερικανική ομάδα. «Δεν μελέτησα την άλλη ομάδα. Η προσοχή μου είναι στραμμένη στο παιχνίδι μου και στον εαυτό μου», είπε προσθέτοντας ότι δεν ήξερε τα αποτελέσματα των συμπαικτών του.

Ο Furyk αποδέχθηκε επίσης ότι οι Ευρωπαίοι δείχνουν να μελετούν πολύ περισσότερο τα ζευγάρια, κάτι που ήταν στο επίκεντρο των σκέψεων του McGinley πριν καν αναλάβει τη θέση τον Ιανουάριο του 2013. «Οι Ευρωπαίοι φαίνεται ότι έχουν την ικανότητα να «δένουν» πολύ καλά μαζί τις προσωπικότητες», είπε ο Furyk.

Την τελευταία φορά που οι ΗΠΑ κέρδισαν το Ryder Cup, με αρχηγό τον Paul Azinger το 2008, εφάρμοσαν το σύστημα «pod» με τρία γκρουπ των τεσσάρων αθλητών να περνούν πολύ χρόνο μαζί εντός κι εκτός γηπέδου και αυτό σίγουρα βοήθησε στη δημιουργία του καλού ομαδικού κλίματος. Ο Mickelson, εκνευρισμένος από το γεγονός ότι έμεινε έξω και στα δύο σκέλη του Σαββάτου, λέει ότι απογοητεύτηκε από το γεγονός ότι οι τρεις αρχηγοί που ακολούθησαν τον Azinger, ο Davis Love III, ο Corey Pavin και ο Watson δεν ακολούθησαν αυτό το σύστημα.

Αναμφίβολα οι Αμερικανοί πρέπει να ψάξουν καλά για τον αρχηγό τους στην επόμενη διοργάνωση που θα διεξαχθεί στο έδαφός τους σε δύο χρόνια. Όποιος κι αν αναλάβει τη θέση, η επιστροφή του Azinger ήδη συζητείται, η πρώτη του αποστολή θα είναι να πάρει το τηλέφωνο και να αρχίσει να μιλάει με τον McGinley.

O Γιώργος Αυγερινάκης είναι δημοσιογράφος του Eurosport

Copyright © 2017 Other Sports News. All rights Reserved.